B2

Strona bierna w języku włoskim

Forma Passiva

Ten artykuł jest częścią drzewa gramatyki języka włoski w Settemila Lingue.

W skrócie

Włoska strona bierna najczęściej ma budowę essere w odpowiednim czasie + participio passato (imiesłów przeszły): La porta è chiusa — „Drzwi są zamknięte”. Imiesłów zgadza się z podmiotem w rodzaju i liczbie, a wykonawcę czynności wprowadza zwykle da: La porta è stata chiusa da Marco. Zamiast essere można użyć venire, aby wyraźniej pokazać czynność, albo andare, aby wyrazić konieczność.

Przegląd

Strona bierna pozwala opisać zdarzenie z perspektywy osoby lub rzeczy, której ono dotyczy. W zdaniu czynnym Gli studenti leggono il libro („Studenci czytają książkę”) podmiotem, czyli wykonawcą czynności, są gli studenti. Po zmianie na stronę bierną książka staje się podmiotem: Il libro è letto dagli studenti („Książka jest czytana przez studentów”).

To zagadnienie pojawia się na poziomie B2, ponieważ wymaga swobodnego używania czasów czasownika essere oraz form participio passato (imiesłowu tworzonego między innymi przez końcówki -ato, -uto, -ito). Sama zasada jest regularna, ale trzeba pilnować zgody rodzaju i liczby, właściwego czasu oraz różnicy między essere, venire i andare.

We włoskim, podobnie jak w polskim, strona bierna jest szczególnie przydatna wtedy, gdy wykonawca jest nieznany, oczywisty albo mniej ważny niż rezultat: Il volo è stato cancellato („Lot został odwołany”). Często występuje w wiadomościach, instrukcjach, tekstach naukowych i języku urzędowym. W zwykłej rozmowie Włosi nierzadko wybierają zamiast niej konstrukcję z si albo zdanie czynne.

Jak to działa

Od zdania czynnego do biernego

Stronę bierną można utworzyć od czasownika przechodniego, czyli takiego, który może mieć dopełnienie bliższe (osobę lub rzecz bezpośrednio objętą czynnością).

Konstrukcja Zdanie włoskie Znaczenie po polsku
Strona czynna Il cuoco prepara la cena. Kucharz przygotowuje kolację.
Strona bierna La cena è preparata dal cuoco. Kolacja jest przygotowywana przez kucharza.

Zmiana przebiega w trzech krokach:

  1. Dopełnienie zdania czynnego staje się podmiotem zdania biernego: la cena.
  2. Czasownik otrzymuje formę essere + participio passato: è preparata.
  3. Dawny podmiot można dodać po da: dal cuoco. Nie trzeba go podawać, jeśli nie jest istotny.

Nie każdy czasownik dopuszcza taką zmianę. Czasowniki nieprzechodnie, na przykład arrivare („przybywać”), dormire („spać”) czy andare („iść”), nie mają dopełnienia bliższego, które mogłoby stać się podmiotem. Dlatego nie tworzą zwykłej strony biernej.

Essere i zgoda imiesłowu

Czas i tryb zaznacza odmienione essere, natomiast czasownik opisujący właściwą czynność występuje jako participio passato. Imiesłów zachowuje się tu podobnie do przymiotnika: dopasowuje końcówkę do rodzaju i liczby podmiotu.

Podmiot Zakończenie imiesłowu Przykład
rodzaj męski, liczba pojedyncza -o Il documento è firmato.
rodzaj żeński, liczba pojedyncza -a La lettera è firmata.
rodzaj męski, liczba mnoga -i I documenti sono firmati.
rodzaj żeński, liczba mnoga -e Le lettere sono firmate.

Zasada dotyczy także imiesłowów nieregularnych: Il quadro è stato dipinto, Le opere sono state scelte, La finestra è stata aperta. Nie wystarczy więc odmienić samego essere; trzeba również sprawdzić końcówkę ostatniego wyrazu.

Strona bierna w różnych czasach

Teoretycznie możliwe są wszystkie czasy i tryby, których wymaga wypowiedź. W praktyce najczęściej spotyka się poniższe formy:

Czas lub tryb Wzór Przykład Znaczenie po polsku
presente è/sono + participio La sala è pulita ogni mattina. Sala jest sprzątana każdego ranka.
imperfetto era/erano + participio La strada era controllata dalla polizia. Droga była kontrolowana przez policję.
passato prossimo è stato/sono stati + participio Le chiavi sono state trovate. Klucze zostały znalezione.
trapassato prossimo era stato/erano stati + participio Il problema era già stato risolto. Problem został już wcześniej rozwiązany.
futuro semplice sarà/saranno + participio I risultati saranno pubblicati domani. Wyniki zostaną opublikowane jutro.
tryb warunkowy sarebbe/sarebbero + participio La proposta sarebbe accettata. Propozycja zostałaby przyjęta.
tryb łączący sia/siano + participio Spero che tutto sia approvato. Mam nadzieję, że wszystko zostanie zatwierdzone.

W czasach złożonych pojawiają się dwa imiesłowy: forma stato od essere oraz imiesłów czasownika głównego. Oba zgadzają się z podmiotem: La domanda è stata accettata, Le domande sono state accettate. Konstrukcje takie jak era già stato deciso nie są zbędnym powtórzeniem — każda część ma własną funkcję.

Wykonawca czynności: da

Osobę, instytucję albo siłę będącą sprawcą czynności wprowadza przyimek da. Z rodzajnikiem tworzy on formy ściągnięte: dal, dallo, dalla, dai, dagli, dalle.

  • Il romanzo è stato scritto da Natalia Ginzburg. — Powieść została napisana przez Natalię Ginzburg.
  • La decisione è stata presa dal direttore. — Decyzja została podjęta przez dyrektora.
  • Le case sono state danneggiate dalla tempesta. — Domy zostały uszkodzone przez burzę.

Dla polskojęzycznej osoby ważny jest kontrast: polskie „przez” nie odpowiada tu włoskiemu per, lecz właśnie da. Narzędzie lub sposób wykonania czynności wprowadza się natomiast przez con albo per mezzo di: La porta è stata aperta con una chiave („Drzwi otwarto kluczem”).

Venire: nacisk na wykonywaną czynność

W czasach prostych essere można zastąpić czasownikiem venire. Taka konstrukcja jednoznaczniej przedstawia działanie lub regularny proces, a nie stan będący jego wynikiem.

  • Le camere vengono pulite ogni giorno. — Pokoje są sprzątane codziennie.
  • Il ponte veniva controllato ogni mese. — Most był kontrolowany co miesiąc.
  • La nuova linea verrà inaugurata a maggio. — Nowa linia zostanie otwarta w maju.

Venire nie służy do budowania złożonych czasów strony biernej. Mówimy Il pacco è stato consegnato, a nie Il pacco è venuto consegnato. Nie należy też mechanicznie tłumaczyć venire jako „przychodzić”: w viene letto jest ono elementem strony biernej.

Andare: konieczność

Konstrukcja andare + participio passato często oznacza, że coś trzeba, należy lub powinno się zrobić. Podmiot nadal zgadza się z imiesłowem.

  • Questo modulo va firmato. — Ten formularz trzeba podpisać.
  • Le medicine vanno tenute fuori dalla portata dei bambini. — Leki należy przechowywać poza zasięgiem dzieci.
  • Il problema andava affrontato prima. — Problem należało rozwiązać wcześniej.

W porównaniu z deve essere firmato forma va firmato jest zwięzła i bardzo naturalna, zwłaszcza w zaleceniach, ocenach i instrukcjach. Nie oznacza dosłownie ruchu. Polski odpowiednik zwykle wymaga słów „trzeba”, „należy” albo „powinien być”.

Przykłady w kontekście

Włoski Polski Uwaga
La pizza è stata inventata a Napoli. Pizza została wynaleziona w Neapolu. passato prossimo; żeński podmiot: stata inventata
Il libro viene letto da molti studenti. Książka jest czytana przez wielu studentów. venire podkreśla powtarzającą się czynność
Questo lavoro va fatto subito. Tę pracę trzeba wykonać natychmiast. andare wyraża konieczność
Sarà premiato dal presidente. Zostanie nagrodzony przez prezydenta. pominięty podmiot wynika z kontekstu; forma męska
Le prenotazioni sono confermate via e-mail. Rezerwacje są potwierdzane pocztą elektroniczną. liczba mnoga rodzaju żeńskiego
Il museo fu aperto al pubblico nel 1952. Muzeum otwarto dla publiczności w 1952 roku. passato remoto, częste w opisie historycznym
Quando siamo arrivati, la cena era già stata preparata. Kiedy przyjechaliśmy, kolacja była już przygotowana. czynność zakończona przed innym momentem w przeszłości
I candidati saranno contattati entro venerdì. Z kandydatami skontaktujemy się do piątku. naturalny polski przekład może być bezosobowy
La proposta potrebbe essere modificata. Propozycja mogłaby zostać zmieniona. czasownik modalny + essere + imiesłów
Non credo che i dati siano stati verificati. Nie sądzę, żeby dane zostały sprawdzone. strona bierna w trybie łączącym czasu przeszłego
In questa zona si producono ottimi vini. W tej okolicy produkuje się znakomite wina. si passivante; czasownik w liczbie mnogiej
La porta è chiusa, ma può essere aperta dall'interno. Drzwi są zamknięte, ale można je otworzyć od środka. chiusa opisuje stan, druga forma — możliwość działania

Najczęstsze błędy

Brak zgody imiesłowu z podmiotem

  • Błędnie: Le lettere sono stato spedito ieri.
  • Poprawnie: Le lettere sono state spedite ieri.
  • Dlaczego: Le lettere ma rodzaj żeński i liczbę mnogą. Zarówno state, jak i spedite muszą mieć końcówkę -e.

Użycie per zamiast da przy wykonawcy

  • Błędnie: Il progetto è stato approvato per il direttore.
  • Poprawnie: Il progetto è stato approvato dal direttore.
  • Dlaczego: wykonawcę czynności w stronie biernej wprowadza da. Per ma inne funkcje, na przykład wyraża cel lub przyczynę.

Tworzenie strony biernej od czasownika nieprzechodniego

  • Błędnie: Roma è arrivata da Marta w znaczeniu „Marta przyjechała do Rzymu”.
  • Poprawnie: Marta è arrivata a Roma.
  • Dlaczego: arrivare nie ma dopełnienia bliższego, więc nie można przekształcić go w zwykłą stronę bierną.

Użycie venire w czasie złożonym

  • Błędnie: La richiesta è venuta accettata ieri.
  • Poprawnie: La richiesta è stata accettata ieri.
  • Dlaczego: bierne venire występuje w czasach prostych. W passato prossimo potrzebna jest konstrukcja z essere: è stata accettata.

Odczytanie andare jako ruchu

  • Błędna interpretacja: Il testo va corretto = „Tekst idzie poprawiony”.
  • Właściwe znaczenie: „Tekst trzeba poprawić” albo „Tekst powinien zostać poprawiony”.
  • Dlaczego: w połączeniu z imiesłowem andare często wyraża obowiązek, nie przemieszczanie się.

Kalkowanie polskiej formy bezosobowej

  • Nienaturalnie w wielu sytuacjach: ciągłe używanie è stato... tylko dlatego, że po polsku występuje „zrobiono”, „ogłoszono”, „sprzedaje się”.
  • Naturalne warianty: Hanno annunciato i risultati, Si vendono biglietti online, I risultati sono stati annunciati.
  • Dlaczego: włoski dobiera konstrukcję do stylu i akcentu wypowiedzi. Strona bierna nie zawsze jest najprostszym odpowiednikiem polskiej formy bezosobowej.

Uwagi o użyciu

Czynność czy stan?

Konstrukcja z essere bywa dwuznaczna bez szerszego kontekstu. La porta è chiusa zwykle opisuje stan: „Drzwi są zamknięte”. Zdanie La porta viene chiusa alle otto wyraźnie mówi o czynności wykonywanej o ósmej. Można też doprecyzować czas lub wykonawcę: La porta è chiusa dal custode alle otto.

W polskim podobną różnicę często sygnalizuje wybór między „jest zamknięta” a „zostaje zamknięta”, ale podział nie jest identyczny. Nie warto więc przypisywać essere wyłącznie stanowi, a venire wyłącznie polskiemu „zostać”. O znaczeniu decydują również czas, okoliczniki i kontekst.

Rejestr i częstotliwość

Strona bierna brzmi naturalnie, gdy temat wypowiedzi jest ważniejszy niż sprawca: Il contratto sarà firmato domani. Jest częsta w wiadomościach, przepisach, dokumentach i opisach procesów. Nadmiar konstrukcji biernych może jednak nadać zwykłej rozmowie ciężki, urzędowy ton.

W języku mówionym często pojawia się zdanie czynne z nieokreśloną trzecią osobą liczby mnogiej: Mi hanno rubato la bici („Ukradziono mi rower”) albo konstrukcja z si: Qui si parla italiano („Mówi się tu po włosku”). Wykonawcę po da dodaje się tylko wtedy, gdy wnosi ważną informację; strona bierna bez niego jest zupełnie pełna.

Czasowniki modalne

Przy dovere, potere i volere strona bierna obejmuje bezokolicznik: Il modulo deve essere compilato, La riunione può essere rimandata. Odmienia się czasownik modalny, po nim występuje essere, a na końcu imiesłów zgodny z podmiotem. Jest to często bardziej przejrzyste niż próba dosłownego kopiowania polskiego szyku.

Dalej niż podstawy

Si passivante

Si passivante to konstrukcja z si, w której rzecz podlegająca czynności jest gramatycznym podmiotem. Czasownik zgadza się z nią w liczbie:

  • Si vende un appartamento. — Sprzedaje się mieszkanie.
  • Si vendono due appartamenti. — Sprzedaje się dwa mieszkania.

Wykonawcy zwykle się nie podaje. Konstrukcję tę należy odróżnić od si impersonale, czyli bezosobowego si: In Italia si mangia bene („We Włoszech dobrze się je”). Przy si passivante można wskazać rzecz, która jest sprzedawana, produkowana czy omawiana, i to ona steruje liczbą czasownika.

Andare bez znaczenia obowiązku

W pewnych utrwalonych połączeniach andare + participio nie wyraża konieczności, lecz utratę, zniszczenie albo zaginięcie: Molti documenti andarono perduti nell'incendio („Wiele dokumentów zaginęło w pożarze”). Znaczenie wynika wtedy z imiesłowu i kontekstu. Nie należy odczytywać andarono perduti jako zalecenia, by dokumenty zaginęły.

Imiesłów jako przymiotnik

Ta sama forma może należeć do strony biernej albo opisywać cechę czy stan. W Il negozio è chiuso dal proprietario alle nove obecność wykonawcy i godziny wskazuje na czynność. W Il negozio è chiuso oggi słowo chiuso działa przede wszystkim jak przymiotnik: sklep jest dziś nieczynny. Granica nie zawsze jest ostra, dlatego zamiast analizować pojedynczą formę, trzeba czytać całe zdanie.

Celowe pomijanie sprawcy

Strona bierna może kierować uwagę na wynik, ale może też ukrywać odpowiedzialność: Sono stati commessi degli errori („Popełniono błędy”) nie mówi, kto je popełnił. Jest to częsty zabieg w języku urzędowym i publicznym. Zaawansowany użytkownik powinien umieć nie tylko tworzyć takie zdania, lecz także zauważać, jak wybór strony zmienia perspektywę wypowiedzi.

Wskazówki do ćwiczeń

  1. Przekształcaj krótkie zdania parami. Zacznij od Il tecnico ripara il computer, a następnie utwórz Il computer è riparato dal tecnico. Za każdym razem zaznacz podmiot i sprawdź końcówkę imiesłowu.
  2. Ćwicz jeden przykład w kilku czasach. Porównaj La strada è chiusa, è stata chiusa, era stata chiusa i sarà chiusa. Dzięki temu oddzielisz odmianę essere od stałej formy czasownika głównego.
  3. Porównuj trzy warianty. Zapisz obok siebie Il documento è controllato, viene controllato i va controllato. Wyjaśnij własnymi słowami, czy chodzi o neutralny opis, wykonywaną czynność, czy konieczność.

Powiązane zagadnienia

  • Podstawa: Czasownik essere — jego odmiana tworzy czasy i tryby podstawowej strony biernej.
  • Dalsza nauka: Rejestr formalny — pokazuje, jak strona bierna działa w oficjalnych, urzędowych i zawodowych tekstach.

Wymagania wstępne

Włoski czasownik *essere* („być”)A1

Koncepcje, które na tym bazują

Więcej koncepcji B2

Ta koncepcja w innych językach

Porównaj we wszystkich językach