Czasownik „to have” w czasie teraźniejszym
To Have - Present
Ten artykuł jest częścią drzewa gramatyki języka angielski w Settemila Lingue.
W skrócie
W czasie teraźniejszym czasownik to have ma dwie formy: have po I, you, we, they oraz has po he, she, it. W pytaniach i przeczeniach najbezpieczniej używać do/does: Do you have...?, She doesn't have... W brytyjskim angielskim posiadanie często wyraża się też przez have got: I've got..., Has she got...?
Omówienie
To have najczęściej odpowiada polskiemu czasownikowi „mieć”: I have a sister znaczy „Mam siostrę”, a He has a problem — „On ma problem”. To jeden z podstawowych czasowników na poziomie A1. Przydaje się do mówienia o rodzinie, rzeczach, cechach wyglądu, chorobach, obowiązkach i codziennych czynnościach.
W zdaniu angielskim trzeba zwykle podać podmiot (osobę lub rzecz, o której coś mówimy). Po polsku wystarczy „Mam czas”, ale po angielsku potrzebne jest I: I have time. Najważniejsza odmiana jest prosta: tylko w trzeciej osobie liczby pojedynczej, czyli po he, she, it oraz po pojedynczym imieniu lub rzeczowniku, używa się has.
Nie każde polskie wyrażenie z „mieć” tłumaczy się jednak za pomocą have. Po angielsku mówi się na przykład I am 30 („Mam 30 lat”), I am hungry („Jestem głodny/głodna”) oraz I am right („Mam rację”). Warto więc uczyć się całych połączeń, a nie zastępować automatycznie każdego „mieć” słowem have.
Jak to działa
Zdania twierdzące
Bezokolicznik (podstawowa forma czasownika) to have. W czasie teraźniejszym występują dwie formy:
| Osoba | Forma | Przykład | Znaczenie |
|---|---|---|---|
| I | have | I have a bicycle. | Mam rower. |
| you | have | You have a minute. | Masz minutę. / Macie minutę. |
| he | has | He has a new job. | On ma nową pracę. |
| she | has | She has blue eyes. | Ona ma niebieskie oczy. |
| it | has | It has four legs. | To ma cztery nogi. |
| we | have | We have a question. | Mamy pytanie. |
| they | have | They have two children. | Mają dwoje dzieci. |
Ta sama zasada dotyczy imion i rzeczowników. Pojedyncza osoba lub rzecz wymaga has: Marta has a car, My phone has a good camera. Podmiot w liczbie mnogiej łączy się z have: Marta and Tom have a car, These phones have good cameras.
Przeczenia z do i does
We współczesnym angielskim, zwłaszcza amerykańskim, przeczenie tworzy się najczęściej za pomocą do not lub does not. Słowo not wyraża przeczenie, a do/does pełni tu funkcję czasownika pomocniczego, czyli pomaga zbudować zdanie.
| Podmiot | Pełna forma | Skrót | Przykład |
|---|---|---|---|
| I, you, we, they | do not have | don't have | We don't have enough time. |
| he, she, it | does not have | doesn't have | She doesn't have a car. |
Po doesn't zawsze wraca podstawowa forma have, nie has. Informację o trzeciej osobie zawiera już does: He doesn't have, nigdy He doesn't has.
Pytania z do i does
W zwykłym pytaniu do lub does stawia się przed podmiotem:
| Schemat | Przykład | Znaczenie |
|---|---|---|
| Do + I/you/we/they + have...? | Do you have any questions? | Czy masz jakieś pytania? |
| Does + he/she/it + have...? | Does Anna have a ticket? | Czy Anna ma bilet? |
| Słowo pytające + do/does + podmiot + have...? | What do they have for lunch? | Co jedzą na lunch? |
Również tutaj po does używa się have: Does he have...? Krótkie odpowiedzi brzmią Yes, I do / No, I don't oraz Yes, she does / No, she doesn't. Nie odpowiada się zwykle samym Yes, I have na pytanie z Do you have...?
Brytyjskie have got
Gdy chodzi o posiadanie, relacje rodzinne, cechy albo aktualny stan, w brytyjskim angielskim bardzo częsta jest konstrukcja have got. Jej znaczenie w czasie teraźniejszym jest zwykle takie samo jak zwykłego have:
- I have a brother. = I've got a brother. — Mam brata.
- She has blue eyes. = She's got blue eyes. — Ona ma niebieskie oczy.
- They have a new car. = They've got a new car. — Oni mają nowy samochód.
| Osoba | Twierdzenie | Przeczenie | Pytanie |
|---|---|---|---|
| I | I've got | I haven't got | Have I got...? |
| you | you've got | you haven't got | Have you got...? |
| he | he's got | he hasn't got | Has he got...? |
| she | she's got | she hasn't got | Has she got...? |
| it | it's got | it hasn't got | Has it got...? |
| we | we've got | we haven't got | Have we got...? |
| they | they've got | they haven't got | Have they got...? |
W tej konstrukcji nie dodaje się do/does: Has she got a passport?, a nie Does she have got a passport? Krótkie odpowiedzi mają postać Yes, she has albo No, she hasn't.
Formy I've, you've, he's, she's, we've, they've to skróty, czyli połączenia zaimka z have lub has. Przy znaczeniu „mieć” najłatwiej używać ich razem z got. Samo I've a car można spotkać w niektórych odmianach brytyjskiego angielskiego, ale dla uczącej się osoby bezpieczniejsze i bardziej uniwersalne są I have a car oraz I've got a car. Skróty he's i she's mogą również oznaczać he is i she is; dalsza część zdania pokazuje właściwe znaczenie: She's got a bike („ma rower”), ale She's tired („jest zmęczona”).
Have to: obowiązek lub konieczność
Połączenie have to + czasownik oznacza „musieć” lub „mieć obowiązek coś zrobić”. Po he, she, it przyjmuje formę has to:
- I have to leave now. — Muszę teraz wyjść.
- He has to work today. — On musi dziś pracować.
- Does she have to pay? — Czy ona musi zapłacić?
- We don't have to hurry. — Nie musimy się spieszyć.
Po have to występuje podstawowa forma następnego czasownika: have to work, has to go. Ważne: don't have to znaczy „nie musieć, nie być zobowiązanym”, a nie „nie wolno”. You don't have to come informuje, że przyjście nie jest konieczne.
Have w codziennych połączeniach
Have nie zawsze opisuje posiadanie. Tworzy wiele częstych połączeń oznaczających czynność lub doświadczenie:
| Połączenie | Naturalne znaczenie po polsku |
|---|---|
| have breakfast / lunch / dinner | jeść śniadanie / obiad / kolację |
| have coffee / a drink | napić się kawy / czegoś do picia |
| have a shower | brać prysznic |
| have a break | zrobić sobie przerwę |
| have a good time | dobrze się bawić |
| have a headache | mieć ból głowy |
Warto zapamiętywać te wyrażenia jako całość. Dosłowne tłumaczenie każdego słowa często brzmi po polsku nienaturalnie, choć angielskie zdanie jest całkowicie zwyczajne.
Przykłady w kontekście
| Angielski | Polski | Uwaga |
|---|---|---|
| I have a brother. | Mam brata. | Zwykłe posiadanie lub relacja rodzinna. |
| She has blue eyes. | Ona ma niebieskie oczy. | Po she używamy has. |
| My flat has two bedrooms. | Moje mieszkanie ma dwie sypialnie. | Pojedynczy rzeczownik łączy się z has. |
| We don't have much time. | Nie mamy dużo czasu. | Przeczenie z don't. |
| Does your sister have a driving licence? | Czy twoja siostra ma prawo jazdy? | Po does występuje have. |
| Do you have any cash? | Masz przy sobie gotówkę? | Neutralne pytanie, naturalne w każdej głównej odmianie angielskiego. |
| They've got a new car. | Mają nowy samochód. | Skrócona brytyjska konstrukcja have got. |
| Has he got a cold? | Czy on jest przeziębiony? | Have got może opisywać aktualny stan. |
| I haven't got your number. | Nie mam twojego numeru. | Przeczenie bez do. |
| He has to work today. | On musi dziś pracować. | Has to wyraża konieczność. |
| You don't have to wait for me. | Nie musisz na mnie czekać. | Brak konieczności, nie zakaz. |
| We have lunch at one. | Jemy lunch o pierwszej. | Stała czynność, nie posiadanie. |
| I'm having a shower. | Biorę prysznic. | Trwająca czynność może mieć formę am having. |
| Are you having a good time? | Dobrze się bawisz? | Having opisuje doświadczenie w tej chwili. |
Częste błędy
Używanie have po he, she lub it
- Błędnie: She have two children.
- Poprawnie: She has two children.
- Dlaczego: w zdaniu twierdzącym po he, she, it oraz pojedynczym imieniu używa się has.
Pozostawianie has po does
- Błędnie: Does Tom has a car?
- Poprawnie: Does Tom have a car?
- Dlaczego: końcówka trzeciej osoby jest już zawarta w does. Następny czasownik musi mieć formę podstawową.
Pomijanie czasownika pomocniczego w pytaniu
- Błędnie: You have a ticket?
- Poprawnie: Do you have a ticket? lub Have you got a ticket?
- Dlaczego: neutralne pytanie wymaga albo schematu z do, albo pełnej konstrukcji have got. Intonacyjne You have a ticket? jest możliwe jako zdziwione dopytanie, ale nie jest podstawowym wzorem.
Mieszanie dwóch konstrukcji
- Błędnie: Do they have got a dog?
- Poprawnie: Do they have a dog? lub Have they got a dog?
- Dlaczego: nie łączy się pomocniczego do z have got w jednym pytaniu.
Dosłowne tłumaczenie polskich wyrażeń
- Błędnie: I have 25 years.
- Poprawnie: I am 25.
- Dlaczego: po angielsku wiek podaje się za pomocą be, nie have. Podobnie „Mam rację” to I am right, a „Jestem głodny/głodna” to I am hungry.
Mylenie braku obowiązku z zakazem
- Błędna interpretacja: You don't have to call = „Nie wolno ci dzwonić”.
- Poprawne znaczenie: You don't have to call = „Nie musisz dzwonić”.
- Dlaczego: przeczenie have to usuwa konieczność. Zakaz wyraża na przykład mustn't: You mustn't call — „Nie wolno ci dzwonić”.
Uwagi o użyciu
Zarówno Do you have...?, jak i Have you got...? są poprawne. Pierwszy wariant jest szczególnie typowy dla angielskiego amerykańskiego i pozostaje neutralny także w wielu sytuacjach brytyjskich. Drugi jest bardzo częsty w codziennym angielskim brytyjskim, zwłaszcza gdy mowa o posiadaniu i aktualnych cechach. W formalnym tekście zwykłe have bywa zwięźlejsze.
Have got opisuje przede wszystkim stan teraźniejszy. Nie stosuje się go swobodnie do wszystkich znaczeń have. Mówiąc o rutynie, naturalnie powiemy I have breakfast at seven, nie I've got breakfast at seven. Do przeszłości używa się zwykle had: I had a bicycle as a child.
Przy znaczeniu posiadania have jest zazwyczaj czasownikiem statycznym (opisującym stan, a nie trwającą czynność), dlatego standardowo mówi się I have a car, nie I'm having a car. Forma ciągła jest jednak naturalna, gdy have oznacza czynność lub doświadczenie: We're having dinner, She's having a break, I'm having a bad day.
W polszczyźnie można pominąć zaimek, bo forma „mam” wskazuje osobę. Angielskie have nie daje takiej informacji: pasuje do kilku osób. Dlatego podmiot trzeba zachować: We have a problem, nie samo Have a problem.
Dalej niż podstawy
Poniższych zastosowań nie trzeba od razu aktywnie opanować na poziomie A1, ale warto je rozpoznawać.
Have jako czasownik pomocniczy
W czasach typu Present Perfect have/has nie znaczy samodzielnie „mieć”, lecz pomaga utworzyć formę czasownika: I have finished („Skończyłem/Skończyłam”), She has left („Ona wyszła”). Po have/has pojawia się wtedy imiesłów czasu przeszłego (specjalna forma czasownika, taka jak finished, seen, gone).
To wyjaśnia, dlaczego skróty występują również bez got: I've finished, she's left. W zdaniu She's got a new job skrót 's oznacza has, a got należy do konstrukcji posiadania. W She's tired ten sam zapis oznacza she is.
Have got to
Have got to + czasownik może wyrażać silną, bieżącą konieczność: I've got to go now — „Muszę już iść”. Jest to konstrukcja częsta w mowie i mniej formalna niż neutralne have to. Nie należy jej mylić z posiadaniem: w I've got a key po got stoi rzeczownik, a w I've got to leave — to i czasownik.
Zlecanie wykonania czegoś
Na wyższych poziomach spotyka się wzór have something done, gdy ktoś wykonuje usługę dla mówiącej osoby: I have my hair cut here — „Tutaj chodzę się strzyc”. Nie znaczy to, że dana osoba sama ścina sobie włosy. Jest to osobna konstrukcja i nie wpływa na podstawową zasadę have/has.
Wskazówki do ćwiczeń
- Ułóż po dwa zdania o sobie, bliskiej osobie i kilku osobach. Zmieniaj formę świadomie: I have..., My friend has..., We have... Następnie przerób każde zdanie na pytanie i przeczenie.
- Ćwicz parami równoważne warianty: Do you have a pen? / Have you got a pen? oraz She doesn't have time / She hasn't got time. Dzięki temu nie połączysz przypadkiem obu schematów.
- Zapisuj całe typowe połączenia, nie samo słowo have: have breakfast, have a headache, have to work. Przy każdym dodaj jedno własne zdanie odnoszące się do codziennego życia.
Powiązane zagadnienia
- Najpierw: Zaimki osobowe w funkcji podmiotu — pomagają wybrać między have a has i zbudować pełne angielskie zdanie.
- Później: Czas teraźniejszy dokonany prosty — pokazuje have i has w roli czasowników pomocniczych przed imiesłowem czasu przeszłego.