C1

Infinito composto w języku włoskim

Infinito Composto

Ten artykuł jest częścią drzewa gramatyki języka włoski w Settemila Lingue.

W skrócie

Włoski infinito composto (bezokolicznik złożony) składa się z bezokolicznika avere albo essere oraz imiesłowu czasu przeszłego: aver mangiato, essere arrivata. Pokazuje zwykle, że dana czynność wydarzyła się wcześniej niż czynność wyrażona czasownikiem w formie osobowej: Dopo aver mangiato, siamo usciti — „Po zjedzeniu wyszliśmy”. Przy essere końcówka imiesłowu dopasowuje się do osoby lub rzeczy, której dotyczy.

Omówienie

Infinito composto, nazywany również infinito passato, to forma bezokolicznika odnosząca jedną czynność do innego momentu. „Złożony” znaczy tu, że forma ma dwa elementy. Pierwszym jest czasownik posiłkowy (czyli pomocnicze avere lub essere), a drugim participio passato — imiesłów czasu przeszłego, na przykład mangiato, partito albo visto. Nie jest to samodzielny czas przeszły: forma nie wskazuje osoby za pomocą odmiany i potrzebuje szerszego zdania lub jasnego kontekstu.

Konstrukcja jest szczególnie przydatna, gdy chce się skrócić zdanie podrzędne. Zamiast Dopo che siamo arrivati, ci siamo riposati można powiedzieć Dopo essere arrivati, ci siamo riposati. Spotyka się ją też po czasownikach wyrażających opinię, przekonanie, żal czy nadzieję: Penso di aver capito, Mi dispiace di essere arrivato tardi. Na poziomie C1 ważna jest nie tylko budowa formy, lecz także poprawne rozpoznanie jej domyślnego podmiotu (osoby wykonującej czynność) oraz zachowanie zgodności imiesłowu.

Dla polskojęzycznej osoby najbliższe znaczeniowo bywają wyrażenia „po zrobieniu”, „bez zrobienia”, zdanie z „po tym, jak…” albo książkowe formy zrobiwszy, przeczytawszy. Nie są to jednak odpowiedniki słowo w słowo. Włoska konstrukcja jest znacznie bardziej neutralna i codzienna niż polski imiesłów uprzedni typu zrobiwszy, a przy essere ujawnia rodzaj i liczbę.

Jak to działa

Podstawowy schemat

Typ czasownika Schemat Przykład Znaczenie
z avere (di/dopo/per/senza) + avere + participio passato dopo aver letto po przeczytaniu
z essere (di/dopo/per/senza) + essere + participio passato dopo essere partita po wyjeździe / po tym, jak wyjechała
zwrotny essersi + participio passato dopo essersi svegliati po obudzeniu się

Formy avere i essere pozostają bezokolicznikami. Bardzo częste jest skrócone aver zamiast avere: di aver visto, dopo aver finito. Możliwa jest także forma esser zamiast essere, ale pełne essere jest dziś zwykle bardziej neutralne: di essere tornata. Skrócenie nie zmienia znaczenia ani reguł gramatycznych.

Wybór: avere czy essere

Czasownik posiłkowy wybiera się zasadniczo tak samo jak w passato prossimo. Większość czasowników przechodnich (takich, które mogą mieć dopełnienie bliższe — osobę lub rzecz bezpośrednio objętą czynnością) łączy się z avere:

  • leggere un libro → aver letto un libro
  • comprare i biglietti → aver comprato i biglietti
  • capire il problema → aver capito il problema

Z essere występują między innymi liczne czasowniki ruchu lub zmiany stanu, na przykład arrivare, partire, nascere, diventare, oraz wszystkie czasowniki zwrotne:

  • arrivare → essere arrivato/a/i/e
  • partire → essere partito/a/i/e
  • svegliarsi → essersi svegliato/a/i/e

Nie warto dobierać posiłkowego wyłącznie na podstawie polskiego znaczenia. Najbezpieczniej uczyć się włoskiego czasownika od razu z informacją, którego posiłkowego wymaga w czasach złożonych: partire — essere partito, viaggiare — avere viaggiato.

Zgodność imiesłowu z essere

Po essere imiesłów zgadza się rodzajem i liczbą z domyślnym lub wyrażonym podmiotem:

Podmiot Forma Przykład
mężczyzna, liczba pojedyncza arrivato Marco dice di essere arrivato presto.
kobieta, liczba pojedyncza arrivata Anna dice di essere arrivata presto.
grupa męska lub mieszana arrivati Dicono di essere arrivati presto.
grupa żeńska arrivate Le ragazze dicono di essere arrivate presto.

Po avere imiesłów zazwyczaj nie zmienia formy: Anna dice di aver comprato i biglietti. Ważnym rozszerzeniem tej reguły są zaimki dopełnienia bliższego lo, la, li, le. Gdy taki zaimek poprzedza imiesłów, w starannej włoszczyźnie widać zgodność: Sono contenta di averle incontrate — „Cieszę się, że je spotkałam”, gdzie le odnosi się do grupy kobiet.

Co właściwie wyraża „przeszłość”

Infinito composto wyraża przede wszystkim uprzedniość, czyli wcześniejszy moment względem innej czynności, a nie po prostu „przeszłość względem chwili mówienia”. Dlatego może zależeć od czasownika w różnych czasach:

Zdanie Relacja czasowa
Penso di aver sbagliato. błąd nastąpił przed obecnym „myślę”
Pensavo di aver sbagliato. błąd nastąpił przed dawnym „myślałem”
Spero di aver finito entro domani. zakończenie ma nastąpić przed jutrzejszym terminem

Widać to dobrze w kontraście:

  • Dice di lavorare molto. — Mówi, że dużo pracuje. Czynność jest równoczesna lub ogólna.
  • Dice di aver lavorato molto. — Mówi, że dużo pracował / przepracował. Praca poprzedza mówienie.

Przyimki i najczęstsze konstrukcje

  • dopo + infinito composto — czynność wcześniejsza: Dopo aver chiuso la porta, è uscito.
  • senza + infinito composto — wcześniejsza czynność nie nastąpiła: È partito senza aver salutato.
  • per + infinito composto — przyczyna, podziękowanie, nagroda lub zarzut: Grazie per essere venuta; È stato multato per aver parcheggiato qui.
  • prima di + infinito composto — punkt, który ma zostać osiągnięty przed kolejną oceną lub decyzją: Non giudicare prima di aver ascoltato tutti.
  • di + infinito composto po czasowniku lub przymiotniku: Credo di aver capito; Sono felice di essere tornata.

Kto wykonuje czynność

Bezokolicznik nie ma osobnej końcówki wskazującej osobę. Jego podmiot trzeba odczytać z konstrukcji. Najczęściej jest taki sam jak podmiot zdania głównego:

  • Giulia pensa di aver capito. — to Giulia zrozumiała.
  • Dopo aver cenato, Paolo è uscito. — to Paolo zjadł kolację i wyszedł.

Jeśli wykonawcy są różni, zwykle potrzebne jest pełne zdanie z odmienionym czasownikiem: Giulia pensa che Paolo abbia capito — „Giulia sądzi, że Paolo zrozumiał”. Kontekst może jednak wskazać wykonawcę inaczej, zwłaszcza w podziękowaniu: Ti ringrazio per essere venuto oznacza, że przyszedł adresat wypowiedzi, nie osoba mówiąca.

Przykłady w kontekście

Włoski Polski Uwaga
Dopo aver mangiato, siamo usciti a fare una passeggiata. Po jedzeniu wyszliśmy na spacer. avere; ten sam podmiot obu czynności
Dopo essere arrivati, ci siamo riposati. Po przyjeździe odpoczęliśmy. essere; grupa męska lub mieszana
Marta ammette di aver dimenticato l'appuntamento. Marta przyznaje, że zapomniała o spotkaniu. zapomnienie poprzedza przyznanie
Mi dispiace di essere arrivata così tardi. Przykro mi, że przyjechałam tak późno. mówi kobieta; forma arrivata
Grazie per essere venuto. Dziękuję, że przyszedłeś. zwrot do mężczyzny
Grazie per essere venute. Dziękuję, że przyszłyście. zwrot do grupy kobiet
Senza aver capito la domanda, ha risposto in fretta. Nie zrozumiawszy pytania, odpowiedział w pośpiechu. naturalniej po polsku także: „Nie rozumiejąc…”
Si è scusato per aver perso le chiavi. Przeprosił za zgubienie kluczy. per wskazuje powód przeprosin
Sono contenta di essermi trasferita qui. Cieszę się, że się tutaj przeprowadziłam. forma zwrotna; mówi kobieta
Dopo essersi svegliati, i bambini hanno fatto colazione. Po obudzeniu się dzieci zjadły śniadanie. svegliarsi wymaga essere
Non firmare prima di aver letto tutto. Nie podpisuj, zanim wszystkiego nie przeczytasz. ukończenie lektury przed podpisem
Pensavano di essere partiti in anticipo. Sądzili, że wyjechali wcześniej. wyjazd poprzedza ich dawny osąd
Spero di aver finito il lavoro entro venerdì. Mam nadzieję, że skończę pracę do piątku. uprzedniość względem przyszłego terminu
È stata premiata per aver salvato due persone. Została nagrodzona za uratowanie dwóch osób. per wyraża przyczynę nagrody
Crede di aver ragione. Uważa, że ma rację. pułapka: aver to tu skrócone avere, lecz ragione nie jest imiesłowem; nie jest to infinito composto

Ostatni przykład jest ważnym testem rozpoznawania formy. Samo aver nie tworzy jeszcze bezokolicznika złożonego. Potrzebny jest po nim imiesłów, na przykład avuto w crede di aver avuto ragione — „uważa, że miał rację”. W wyrażeniu aver ragione rzeczownik ragione znaczy „rację”, więc całość jest zwykłym bezokolicznikiem avere ragione.

Typowe błędy

1. Użycie avere zamiast essere

  • Błędnie: Dopo aver arrivato, abbiamo telefonato.
  • Poprawnie: Dopo essere arrivati, abbiamo telefonato.
  • Dlaczego: Arrivare tworzy czasy złożone z essere, a arrivati zgadza się z domyślnym noi.

2. Brak zgodności po essere

  • Błędnie: Laura è felice di essere tornato.
  • Poprawnie: Laura è felice di essere tornata.
  • Dlaczego: imiesłów po essere dopasowuje się do podmiotu; Laura jest rodzaju żeńskiego.

3. Nielogiczny domyślny podmiot

  • Błędnie: Dopo aver finito il rapporto, il computer si è spento.
  • Poprawnie: Dopo che ho finito il rapporto, il computer si è spento.
  • Dlaczego: pierwsza wersja sugeruje gramatycznie, że to komputer skończył raport. Jeśli wykonawcy obu czynności są różni, lepiej użyć pełnego zdania podrzędnego.

4. Infinito semplice zamiast wcześniejszej czynności

  • Błędnie: Mi dispiace di arrivare tardi ieri.
  • Poprawnie: Mi dispiace di essere arrivato tardi ieri.
  • Dlaczego: spóźnione przybycie już nastąpiło, dlatego potrzebna jest forma złożona. Końcówkę należy dopasować do osoby mówiącej.

5. Traktowanie każdej formy aver jako czasu złożonego

  • Błędna analiza: w Penso di aver fame forma aver fame miałaby znaczyć „być wcześniej głodnym”.
  • Poprawna analiza: to skrócone avere fame — „być głodnym”.
  • Dlaczego: fame jest rzeczownikiem, nie imiesłowem. Porównaj prawdziwe infinito composto: Penso di aver mangiato troppo.

6. Kopiowanie polskiej nieodmiennej konstrukcji

  • Błędnie: Dopo essere arrivato, Maria ha chiamato.
  • Poprawnie: Dopo essere arrivata, Maria ha chiamato.
  • Dlaczego: polskie „po przyjeździe” nie pokazuje rodzaju wykonawcy, lecz włoski imiesłów po essere musi go pokazać.

Uwagi o użyciu

Infinito composto nie brzmi samo w sobie urzędowo ani literacko. Konstrukcje takie jak grazie per essere venuto, scusa per aver fatto tardi czy dopo aver mangiato są zupełnie zwyczajne w rozmowie. Bardziej formalne może być jedynie nagromadzenie kilku bezokoliczników w długim zdaniu pisanym.

W języku polskim forma „zrobiwszy” często brzmi książkowo, dlatego nie należy przenosić tego odczucia na włoskie dopo aver fatto. W codziennym tłumaczeniu lepiej zależnie od kontekstu użyć „po zrobieniu”, „kiedy już zrobił” albo osobowego zdania z „że”. Jedna włoska konstrukcja nie ma zatem jednego stałego polskiego odpowiednika.

Po dopo prosty bezokolicznik zwykle nie wystarcza do wyrażenia zakończonej wcześniejszej czynności: naturalne jest dopo aver mangiato, nie dopo mangiare. Z kolei po prima di najczęściej pojawia się bezokolicznik prosty — prima di uscire. Forma złożona jest uzasadniona, gdy podkreśla się osiągnięcie rezultatu: Non decidere prima di aver controllato i dati.

Poziom zaawansowany

Zaimki dołączone do bezokolicznika

Nieakcentowane zaimki łączą się z czasownikiem posiłkowym: averlo visto („widzieć go wcześniej”), averle incontrate („spotkać je wcześniej”), essersi alzata („wstać wcześniej”). W formach zwrotnych końcowe -e w essere znika przed zaimkiem: essere + si daje essersi.

W zdaniu Sono felice di averle riviste końcówka -e w riviste wskazuje, że le zastępuje rzeczownik rodzaju żeńskiego w liczbie mnogiej. Taka zgodność jest szczególnie ważna w starannej normie pisanej.

Bezokolicznik złożony w stronie biernej

Można połączyć uprzedniość ze stroną bierną, czyli konstrukcją skupioną na osobie lub rzeczy poddanej działaniu:

  • Sono felice di essere stato invitato. — Cieszę się, że zostałem zaproszony.
  • Le candidate dichiarano di essere state informate. — Kandydatki oświadczają, że zostały poinformowane.

Schemat essere stato/a/i/e + participio passato zawiera dwie warstwy: essere stato buduje wcześniejszość, a ostatni imiesłów wyraża działanie bierne. W praktyce oba imiesłowy zgadzają się z podmiotem: essere state informate.

Gdy wykonawcy są różni

Zaawansowane teksty mogą zawierać konstrukcje bezokolicznikowe z wyraźnie podanym wykonawcą, ale ich szyk jest ograniczony i łatwo prowadzi do dwuznaczności. W zwykłej współczesnej włoszczyźnie różnicę podmiotów najlepiej pokazać pełnym zdaniem: Dopo che il presidente ha parlato, è intervenuta la ministra — „Po wystąpieniu prezydenta głos zabrała ministra”. Nie należy skracać go do Dopo aver parlato, è intervenuta la ministra, bo ta wersja oznacza, że to ministra najpierw przemówiła, a potem zabrała głos.

Najważniejsza zasada praktyczna pozostaje prosta: jeśli odbiorca może choć przez chwilę przypisać czynność niewłaściwej osobie, lepiej rozwinąć bezokolicznik w pełne zdanie.

Wskazówki do ćwiczeń

  1. Twórz pary zdań. Zapisz najpierw Penso di sbagliare, a potem Penso di aver sbagliato. Dla każdego czasownika wyjaśnij sobie, czy czynności są równoczesne, czy jedna jest wcześniejsza.
  2. Ćwicz całe zestawy z essere. Zamiast zapamiętać tylko essere arrivato, powtarzaj cztery formy: arrivato, arrivata, arrivati, arrivate. Następnie dodaj konkretny podmiot.
  3. Przerabiaj zdania z dopo che. Na przykład Dopo che Anna è tornata, ha telefonato zmień na Dopo essere tornata, Anna ha telefonato. Zawsze sprawdź, czy wykonawca obu czynności jest ten sam.

Powiązane zagadnienia

  • Wcześniej: Bezokolicznik urzeczownikowiony — pokazuje użycie bezokolicznika jako rzeczownika oraz po przyimkach, co przygotowuje do konstrukcji dopo aver… i prima di….
  • Dalej: Zaawansowane formy nieosobowe — rozwija skracanie zdań za pomocą bezokolicznika, imiesłowu i gerundio w bardziej formalnych strukturach.

Wymagania wstępne

Bezokolicznik w funkcji rzeczownika po włoskuB1

Koncepcje, które na tym bazują

Więcej koncepcji C1