Japoncada İlgi Cümlecikleri
関係節
Bu makale, Settemila Lingue üzerindeki Japonca dil bilgisi ağacının bir parçasıdır.
Kısaca
Japoncada bir ismi açıklayan cümlecik, yani kendi içinde bir yargı taşıyan küçük söz grubu, ismin önüne gelir: 昨日買った本, “dün aldığım kitap” demektir. Fiiller burada genellikle yalın biçimde kullanılır; araya ayrıca bir bağlayıcı sözcük koyulmaz. Türkçedeki “konuşan kişi” ve “aldığım kitap” ayrımının aksine, Japoncada aynı temel düzen hem işi yapanı hem de işten etkilenen şeyi anlatabilir.
Genel bakış
İlgi cümleciği, bir kişinin ya da nesnenin hangisi olduğunu veya nasıl bir özelliği bulunduğunu açıklayan küçük cümledir. “Kitap” dediğimizde çok genel bir şey söyleriz; “dün aldığım kitap” dediğimizde hangi kitaptan söz ettiğimiz anlaşılır. Japoncada da 本 “kitap” sözcüğünün önüne 昨日買った “dün aldım” bilgisini yerleştiririz. Sonuç, tek bir isim grubu olur: 昨日買った本 “dün aldığım kitap”.
A2 düzeyinde bu yapı, bildiğiniz sözcüklerle çok daha ayrıntılı konuşmanızı sağlar. Bir mağazayı tarif edebilir, tanıştığınız birini anlatabilir, sevdiğiniz yemeği belirtebilirsiniz. 昨日会った人 “dün tanıştığım kişi”, 私が作った料理 “benim yaptığım yemek”, 日本語を話す人 “Japonca konuşan kişi” ve 駅の近くにある店 “istasyonun yakınındaki dükkân” günlük hayatta doğrudan işe yarayan ifadelerdir.
Türkçe konuşanlar için sözcük sırası tanıdıktır: iki dilde de açıklama, açıklanan isimden önce gelir. Asıl fark, fiilin biçimindedir. Türkçede “gelen”, “geldiğim” ve “geleceğim” gibi özel ekler kullanırız. Japoncada ise çoğunlukla zaten öğrendiğiniz yalın fiil biçimleri yeterlidir. Bu nedenle konuyu öğrenirken önce yalın biçimleri sağlamlaştırmak, sonra uzun ifadeler kurmak daha verimlidir.
Yapı nasıl kurulur?
1. Açıklanan isim en sonda durur
İsim, kişi, nesne, yer veya kavram adı olan sözcüktür; 人 “kişi”, 本 “kitap” ve 店 “dükkân” buna örnektir. Bu yapıda açıklanan isme baş isim denir: önceki söz grubunun hangi varlığı anlattığını o belirler.
Temel düzen şöyledir:
Açıklayıcı cümlecik + baş isim
| Japonca | Türkçe | Yapının parçaları |
|---|---|---|
| 昨日買った本 | Dün aldığım kitap | 昨日買った “dün aldım” + 本 “kitap” |
| 日本語を話す人 | Japonca konuşan kişi | 日本語を話す “Japonca konuşur” + 人 “kişi” |
| 駅の近くにある店 | İstasyonun yakınındaki dükkân | 駅の近くにある “istasyonun yakınında bulunur” + 店 “dükkân” |
Açıklamanın uzunluğu temel düzeni değiştirmez. 本 “kitap”, 買った本 “aldığım kitap” ve 昨日駅の近くで買った本 “dün istasyonun yakınında aldığım kitap” aynı yöntemle kurulur. Uzun ifadeyi okurken en sondaki ismi bulmak, önceki bölümün neyi açıkladığını anlamanızı kolaylaştırır.
2. Fiili yalın biçimde kullanın
Fiil, bir eylemi veya durumu anlatan sözcüktür: 買う “satın almak”, 話す “konuşmak”, ある “bulunmak” gibi. Yalın biçim, fiilin ます ile kurulan kibar biçimi yerine kullanılan biçimidir. Yalın biçim yalnızca sözlük biçimi demek değildir; geçmiş zaman ve olumsuz biçimler de bu gruba girer.
| Anlatılan durum | Japonca | Türkçe |
|---|---|---|
| Geçmiş dışı, olumlu | 本を読む人 | Kitap okuyan kişi |
| Geçmiş, olumlu | 本を読んだ人 | Kitabı okumuş kişi |
| Geçmiş dışı, olumsuz | 本を読まない人 | Kitap okumayan kişi |
| Geçmiş, olumsuz | 本を読まなかった人 | Kitabı okumamış kişi |
| Sürmekte olan durum | 本を読んでいる人 | Kitap okumakta olan kişi |
| Geçmişte sürmekte olan durum | 本を読んでいた人 | O sırada kitap okuyan kişi |
読む gibi geçmiş dışı bir biçim, bağlama göre alışkanlık veya gelecek anlamı taşıyabilir. 毎日読む本 “her gün okuduğum kitap”, 明日読む本 ise “yarın okuyacağım kitap”tır. Japoncada bunun için ayrı bir gelecek zaman eki eklemezsiniz; zaman ifadesi ve bağlam anlamı belirler.
3. Baş ismi açıklayıcı cümleciğin içinde tekrar etmeyin
Nesne, eylemin yöneldiği ya da etkilediği şeydir. 私が本を買った “Ben kitap aldım” cümlesinde 本 nesnedir. O kitabı açıklanan isim yaptığımızda, cümleciğin içinde ayrıca 本を bırakmayız:
- 私が本を買った。 — Ben kitap aldım.
- 私が買った本 — Benim aldığım kitap.
Aynı yöntem, işi yapan kişi için de geçerlidir. Özne, eylemi yapan veya hakkında bir durum bildirilen kişi ya da şeydir:
- 人が日本語を話す。 — Bir kişi Japonca konuşur.
- 日本語を話す人 — Japonca konuşan kişi.
Türkçede ilk örnekte “aldığım”, ikinci örnekte “konuşan” dememiz gerekir. Japoncada baş ismin işi yapan mı, yapılan işten etkilenen mi olduğu için ayrı bir ilgi biçimi seçilmez. Bunu fiilin anlamından, içeride kalan sözcüklerden ve bağlamdan çıkarırız.
Yer bildiren baş isimlerde de içerideki yer ifadesi çıkarılabilir:
- この店でよく食べる。 — Bu dükkânda sık sık yemek yerim.
- よく食べる店 — Sık sık yemek yediğim dükkân.
店 sözcüğünün önüne ayrıca で koymayız. Yerle ilgili ilişki, “yemek yemek” ile “dükkân” arasındaki anlam bağlantısından anlaşılır.
4. Cümleciğin öznesini genellikle が ile belirtin
Japonca parçacıklar, sözcüklerin cümledeki görevini gösteren kısa öğelerdir. が burada özneyi belirtir:
- 私が作った料理 — Benim yaptığım yemek.
- 母がよく行く店 — Annemin sık sık gittiği dükkân.
- 友達が住んでいる町 — Arkadaşımın yaşadığı kasaba.
Kimin yaptığı zaten biliniyorsa özne söylenmeyebilir. 昨日買った本 çoğu konuşmada “dün aldığım kitap” diye anlaşılır; ama uygun bağlamda başka birinin aldığı kitap da olabilir. Japonca ifade kendi başına “benim” bilgisini taşımaz. Türkçeye çevirirken kişiyi bağlamdan seçmeniz gerekir.
は ise çoğunlukla cümlenin konusunu, yani hakkında konuşulan şeyi gösterir. Başlangıçta, açıklayıcı cümleciğin öznesi için が; bütün cümlenin konusu için は kullanmak güvenli bir ayrımdır:
私が作った料理はおいしいです。 — Benim yaptığım yemek lezzetli.
Burada 私が “benim yaptığım” bölümünün içindedir. は ise 私が作った料理 grubunun tamamından sonra gelir.
5. Sıfatlar ve isimler de başka bir ismi açıklayabilir
Sıfat, bir şeyin niteliğini anlatan sözcüktür: “küçük”, “sessiz”, “yeni” gibi. Japoncada isme doğrudan bağlanan iki yaygın sıfat grubu vardır: い ile biten sıfatlar ve isme bağlanırken な alan sıfatlar. Her kısa sıfat grubu tam bir ilgi cümleciği sayılmasa da isim önünde açıklama yapma mantığı aynıdır.
| Sözcük türü ve biçim | Japonca | Türkçe |
|---|---|---|
| い sıfatı, olumlu | 安い店 | Ucuz dükkân |
| い sıfatı, olumsuz | 高くない店 | Pahalı olmayan dükkân |
| い sıfatı, geçmiş | 安かった店 | Eskiden ucuz olan dükkân |
| な sıfatı, olumlu | 静かな部屋 | Sessiz oda |
| な sıfatı, olumsuz | 静かではない部屋 | Sessiz olmayan oda |
| な sıfatı, geçmiş | 静かだった部屋 | Sessiz olan oda; geçmişte sessiz olan oda |
| İsim, basit bağlantı | 学生の友達 | Öğrenci olan arkadaş; öğrenci arkadaş |
| İsim, geçmişteki durum | 学生だった人 | Eskiden öğrenci olan kişi |
静かだ “sessizdir” ifadesini olduğu gibi ismin önüne koymayın: 静かな部屋 gerekir. Aynı şekilde, geçmiş dışı olumlu isim bağlantısında genellikle の kullanılır; 学生だ人 standart biçim değildir. Daha açık veya resmî bir anlatımla 学生である人 “öğrenci olan kişi” de kurulabilir; bu biçim ileride ele alınacaktır.
Olumsuz biçimlerde konuşma dilindeki じゃない de görülür: 静かじゃない部屋 “sessiz olmayan oda”, 学生じゃない人 “öğrenci olmayan kişi”. Ancak ilk aşamada tabloda verilen biçimleri tanımak yeterlidir.
6. Bütün isim grubuna dış cümlenin görevini verin
İlgi cümleciği kurduktan sonra elde ettiğiniz grup, sıradan bir isim gibi kullanılabilir. Dış cümle, bu grubun dahil olduğu asıl cümledir. Grubun sonundaki parçacık dış cümledeki görevi belirtir:
- 昨日買った本を読みます。 — Dün aldığım kitabı okuyacağım.
- 昨日買った本がおもしろいです。 — Dün aldığım kitap ilginç.
- 昨日買った本はここにあります。 — Dün aldığım kitap burada.
İlk örnekteki を, 買った fiiline değil 読みます fiiline bağlıdır: okunan şey, “dün aldığım kitap” grubunun tamamıdır. Bu ayrımı görmek, uzun cümlelerin çözümünü çok kolaylaştırır.
Bağlam içinde örnekler
Aşağıdaki örnekler, tarif etme, alışveriş, tanışma ve günlük planlar gibi durumlarda kullanılabilir. Bazılarında açıklayıcı bölümün öznesi söylenmemiştir; Türkçe çeviriler doğal bir konuşma bağlamına göre verilmiştir.
| Japonca | Türkçe | Açıklama |
|---|---|---|
| 昨日会った人は田中さんです。 | Dün tanıştığım kişi Tanaka. | 会った geçmişte gerçekleşen tanışmayı anlatır. |
| 私が作った料理を食べてください。 | Lütfen yaptığım yemeği yiyin. | İçeride 私が, dışarıda bütün yemek grubuna bağlı を vardır. |
| 日本語を話す人を探しています。 | Japonca konuşan birini arıyorum. | Baş isim 人, konuşma eylemini yapan kişidir. |
| 駅の近くにある店でパンを買いました。 | İstasyonun yakınındaki dükkândan ekmek aldım. | で bütün dükkân grubundan sonra gelir. |
| 今、窓のそばに座っている人は先生です。 | Şu anda pencerenin yanında oturan kişi öğretmen. | 座っている mevcut durumu anlatır. |
| 明日泊まるホテルは駅から近いです。 | Yarın kalacağımız otel istasyona yakın. | 明日, geçmiş dışı biçime gelecek anlamı verir. |
| 肉を食べない友達も来ます。 | Et yemeyen arkadaşım da geliyor. | Olumsuz biçim bir alışkanlığı belirtir. |
| まだ読んでいない本が三冊あります。 | Henüz okumadığım üç kitap var. | まだ ve 読んでいない birlikte “henüz okumadım” anlamı verir. |
| 母がよく作る料理を教えてください。 | Annenizin sık sık yaptığı bir yemeği söyleyin. | よく作る tekrarlanan bir eylemdir. |
| ここは私が生まれた町です。 | Burası doğduğum kasaba. | Baş isim bir yerdir; içeride ayrıca bir yer parçacığı yoktur. |
| 子どもが遊べる公園は近くにありますか。 | Yakınlarda çocukların oynayabileceği bir park var mı? | 遊べる yapabilme anlamını taşıyan yalın biçimdir. |
| 静かな部屋を予約したいです。 | Sessiz bir oda ayırtmak istiyorum. | 静か, isme な ile bağlanır. |
| 以前、銀行員だった人が説明してくれました。 | Eskiden banka çalışanı olan biri bana açıkladı. | だった, kişinin geçmişteki durumunu anlatır. |
Sık yapılan hatalar
1. İsmin önünde ます kullanmak
- Yanlış: 昨日買いました本
- Doğru: 昨日買った本 — Dün aldığım kitap.
- Neden: Normal isim açıklamasında fiil yalın biçimde olur. Cümlenin tamamını kibar yapmak için dış cümlenin sonunu kibarlaştırın: 昨日買った本を読みます “Dün aldığım kitabı okuyacağım”.
2. Fiil ile isim arasına gereksiz の eklemek
- Yanlış: 私が作ったの料理
- Doğru: 私が作った料理 — Benim yaptığım yemek.
- Neden: Fiille biten açıklama doğrudan isme bağlanır. Türkçedeki “benim” sözcüğünün her bağlantı için の gerektirdiğini düşünmeyin. の başka yapılarda kullanılabilir, ama burada araya eklenmez.
3. Baş ismin iç görevini dışarı taşımak
- Yanlış: 私が買ったを本
- Doğru: 私が買った本 — Benim aldığım kitap.
- Neden: 本, açıklayıcı bölümün nesnesiydi; isim açıklaması kurulduğunda içerideki 本を çıkarılır. Bütün grubun dış cümlede nesne olması gerekiyorsa を grubun sonuna gelir: 私が買った本を読みます “Aldığım kitabı okuyacağım”.
4. な sıfatında だ bırakmak
- Yanlış: 静かだ部屋
- Doğru: 静かな部屋 — Sessiz oda.
- Neden: “Yalın biçim kullanın” kuralı, bütün sözcükleri bağımsız cümledeki haliyle ismin önüne koymak anlamına gelmez. な sıfatı, geçmiş dışı olumlu biçimde isme な ile bağlanır. Geçmiş biçim 静かだった部屋 “geçmişte sessiz olan oda” olabilir.
5. İç özneyi sıradan bir konu gibi は ile kurmak
- Yanlış: 私は作った料理を食べてください。
- Doğru: 私が作った料理を食べてください。 — Lütfen benim yaptığım yemeği yiyin.
- Neden: Bu anlamda 私, 作った bölümünün öznesidir ve が gerekir. は kullanılması “Ben ise…” diye başlayan başka bir dış cümle okumasına yol açabilir. İleride は ile karşıtlık kurulan özel kullanımlar göreceksiniz; ilk aşamada iç özne için が seçin.
6. Sözlük biçimini her durumda kullanmak
- Yanlış: 昨日買う本, “dün aldığım kitap” anlamında.
- Doğru: 昨日買った本 — Dün aldığım kitap.
- Neden: Yalın biçim geçmiş zaman bilgisini ortadan kaldırmaz. Tamamlanmış satın alma için 買った gerekir. 明日買う本 ise “yarın alacağım kitap” demektir.
Kullanım notları
Yalın iç bölüm, kibar dış cümle
İsmi açıklayan bölümün yalın olması, karşınızdaki kişiye kaba konuştuğunuz anlamına gelmez. これは昨日買った本です “Bu, dün aldığım kitap” cümlesi, sonundaki です sayesinde normal bir kibar anlatımdır. Günlük konuşmada da iş ortamında da temel yapı aynıdır; konuşmanın kibarlık düzeyi daha çok dış cümlenin bitişinde görülür.
Türkçedeki kişi eklerinin karşılığı her zaman görünmez
“Yaptığım yemek”, “yaptığın yemek” ve “yaptığı yemek” Türkçede farklıdır. Japoncadaki 作った料理 ise bunların herhangi biri olabilir. Kişiyi belirtmeniz gerekiyorsa 私が作った料理 “benim yaptığım yemek” veya 田中さんが作った料理 “Tanaka'nın yaptığı yemek” gibi açık bir özne kullanın. Her ifadeye 私が eklemek de gerekmez; bağlam yeterince açıksa söylememek doğaldır.
Bir şeyi tanıtmak ile ona ek bilgi vermek
昨日買った本 “dün aldığım kitap” çoğunlukla hangi kitabı kastettiğimizi seçmeye yarar. Japoncadaki aynı temel yapı, zaten bilinen bir varlığa ek bilgi de verebilir: 東京に住んでいる兄が来ます “Tokyo'da yaşayan ağabeyim geliyor”. Bu cümle tek başına kaç ağabeyiniz olduğunu söylemez.
Ayrıca Japoncada 本 gibi bir isim, biçimi değişmeden tek bir kitabı veya kitapları anlatabilir. İlgi cümleciği de tek başına sayıyı belirlemez. Türkçe çeviride tekil ve çoğul seçimini bağlama göre yapın.
Temelin ötesinde: ileride karşılaşacağınız kullanımlar
Bu bölümdeki ayrıntıları A2 aşamasında hemen üretmeniz gerekmez. Önce yalın fiil + isim düzenini rahatça kullanın; aşağıdaki noktalar daha uzun metinleri okurken yardımcı olacaktır.
1. İç özne bazen の ile de gösterilir
İsimden önce gelen bazı cümleciklerde özneyi gösteren が yerine の bulunabilir:
- 私が作った料理 — Benim yaptığım yemek.
- 私の作った料理 — Benim yaptığım yemek.
- 雨が降る日 — Yağmur yağan gün.
- 雨の降る日 — Yağmur yağan gün.
Buradaki の, fiilden sonra eklenen bir bağlayıcı değildir; özneyle fiil arasında が yerine kullanılmıştır. Bu değişiklik her yerde serbest değildir ve uzun yapılarda farklı anlam okumalarına yol açabilir. Özellikle içeride açık bir nesne bulunduğunda の ile bağlantının nasıl anlaşılacağı karışabilir. Üretirken が kullanmak genellikle daha güvenlidir.
2. İsim açıklamasında daha resmî である
İsim ve な sıfatıyla biten açıklamalar, yazı dilinde である ile kurulabilir:
- 医師である父 — Hekim olan babam.
- 重要である問題 — Önemli olan mesele.
Günlük dilde 医師の父 “hekim babam” ve 重要な問題 “önemli mesele” daha yalın seçeneklerdir. Ancak her の bağlantısı anlamı aynı açıklıkla taşımaz: 学生の先生 çoğunlukla “öğrencinin öğretmeni” diye anlaşılır; “öğrenci olan öğretmen” demek istediğinizde 学生である先生 daha açıktır. Bu yüzden の biçimini isimle kurulan her açıklamada otomatik bir karşılık gibi kullanmayın.
3. Zamanı yalnızca konuşma anına göre okumayın
Basit örneklerde 買った geçmiş bir satın almayı, 買う ise alışkanlık veya gelecek satın almayı anlatır. Daha karmaşık cümlelerde açıklayıcı bölümün zamanı, dış cümledeki olayla ilişkili olabilir:
- 昨日、駅へ行く人に会いました。 — Dün istasyona gitmek üzere olan biriyle karşılaştım.
- 昨日、駅へ行った人に会いました。 — Dün istasyona gitmiş biriyle karşılaştım.
İlk cümlede 行く, konuşma anına göre gelecekte olmak zorunda değildir; karşılaşma sırasında kişinin henüz yapacağı yolculuğu anlatabilir. İkinci cümlede 行った, yolculuğun tamamlanmış olduğunu sunar. Zaman sözcüklerine ek olarak olayların sırasına da bakın.
4. Baş isimle ilişki her zaman doğrudan bir görev olmayabilir
Başlangıç örneklerinde kişi işi yapar, kitap satın alınır, kasabada doğulur. Japoncada isim önündeki açıklamalar bundan daha geniş bağlantılar da kurabilir:
- 魚を焼く匂い — Balık pişirme kokusu.
- 電車が遅れた理由 — Trenin gecikme nedeni.
“Koku” pişirme eyleminin öznesi veya nesnesi değildir; yapılan işle anlam bakımından bağlantılıdır. “Neden” de gecikme olayını açıklayan bilgiyi adlandırır. Bu tür ifadeleri mutlaka içeriye eksik bir を veya に yerleştirerek çözmeye çalışmayın. Baş ismin anlamı, ilişkinin nasıl anlaşılacağını belirler.
5. Birden fazla açıklamayı birleştirmek
Açıklama uzadığında da baş isim en sonda kalır:
昨日、友達が駅の近くで買った本 — Arkadaşımın dün istasyonun yakınında aldığı kitap.
Birden fazla niteliği tek bölümde birleştirmek de mümkündür:
駅から近くて、静かなホテル — İstasyona yakın ve sessiz otel.
Burada 近くて, sıfatları birbirine bağlayan biçimdir. İlk sıfatı bağımsız bir cümle gibi bitirmek yerine sonraki açıklamaya bağlarız. Çalışırken önce kısa gruplar kurun; sonra zaman, yer ve ikinci bir özellik ekleyin. Her eklemeden sonra baş ismin hâlâ nerede olduğunu kontrol edin.
6. Baş isim yerine の kullanılması ayrı bir adımdır
私が買ったのはこれです。 — Benim aldığım şey bu.
Bu cümlede の, araya eklenen bir bağlayıcı değil, açıklanan şeyin yerini tutan bir öğedir. Bu kullanım adlaştırma diye anılır: bir eylem veya cümle bölümünü isim gibi kullanılabilir hale getirme. 私が買った本 “aldığım kitap” ile 私が買ったの “aldığım şey” arasındaki farkı görmek, gereksiz の ekleme hatasını önler.
Çalışma önerileri
Aynı isimle dört kısa ifade kurun. 本 “kitap” ile başlayın: 読む本 “okuyacağım kitap”, 読んだ本 “okuduğum kitap”, 読まない本 “okumadığım/okumayacağım kitap”, 読んでいる本 “şu anda okumakta olduğum kitap”. Her biri için bir zaman veya durum düşünün. Ardından 本を読みます “kitabı okuyacağım” gibi bir dış cümleye yerleştirin; içerideki biçimi ve grubun sonundaki parçacığı ayrı ayrı kontrol edin.
Türkçe kişi ekini Japoncada açık bir özneyle sınayın. “Yaptığım yemek”, “annemin yaptığı yemek” ve “arkadaşımın yaptığı yemek” ifadelerini 私が作った料理, 母が作った料理 ve 友達が作った料理 diye kurun. Sonra özneyi çıkarıp 作った料理 deyin. Hangi bağlamlarda kimin yaptığı hâlâ anlaşılır? Bu çalışma, Japoncada söylenmeyen bilgiyi fark etmenizi sağlar.
Kısa tarifler yapın ve sağdan çözümleyin. Evinizde üç nesne seçin: dün aldığınız kitap, sık kullandığınız çanta, hiç kullanmadığınız fincan gibi. Her biri için önce ismi, ardından açıklamayı yazın. Okurken baş ismi işaretleyin, önündeki bölümün sınırını bulun ve varsa dış cümlenin parçacığını ayırın. Uzun bir ifadeyi tek seferde çevirmek yerine bu üç adımla anlamlandırın.
İlgili kavramlar
- Önce çalışılması gereken konu: Yalın biçim ve sözlük biçimi — İlgi cümleciklerinde kullanılan olumlu, olumsuz ve geçmiş biçimleri doğru seçmek için temel oluşturur.