ไวยากรณ์สวีเดน

สรรพนามบุคคล (Personliga Pronomen) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) สรรพนามประธาน เช่น jag, du, han/hon/hen/den/det, vi, ni, de รวมถึง “hen” ที่เป็นกลางทางเพศ เป็นพื้นฐานสำหรับการผันกริยา

เพศของคำนาม en/ett (Substantivens Genus) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) คำนามสวีเดนเป็นได้ทั้ง “คำ en” (เพศรวม) หรือ “คำ ett” (เพศกลาง) ประมาณ 75% เป็นคำ en และเพศของคำนามมีผลต่อคำนำหน้านามและการผันคำคุณศัพท์

รูปชี้เฉพาะด้วยปัจจัยท้าย (Bestämd Form) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) ภาษาสวีเดนเติมคำนำหน้าชี้เฉพาะเป็นปัจจัยท้ายคำ: -en/-n สำหรับคำนามกลุ่ม en และ -et/-t สำหรับคำนามกลุ่ม ett ส่วนรูปพหูพจน์ชี้เฉพาะใช้ -na/-en/-a

การสร้างรูปพหูพจน์ (Pluralbildning) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) รูปพหูพจน์หลักมีห้ารูปแบบ: -or (en flicka→flickor), -ar (en bil→bilar), -er (en student→studenter), -n (ett äpple→äpplen) และรูปที่ไม่เปลี่ยนท้ายคำ

กริยา vara (เป็น/อยู่/คือ) (Verbet Vara) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) กริยาไม่ปกติ vara (เป็น/อยู่/คือ): är (ปัจจุบัน), var (อดีต) ใช้รูปเดียวกันกับทุกบุคคล และจำเป็นสำหรับการบอกตัวตน สถานที่ และคำบรรยายลักษณะ

กริยา ha (มี) (Verbet Ha) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) กริยา ha (มี): har (ปัจจุบัน), hade (อดีต) ใช้บอกการครอบครองและใช้เป็นกริยาช่วยในกาล perfect

กาลปัจจุบัน (กลุ่มกริยา) (Presens) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) กริยากาลปัจจุบันมี 4 กลุ่ม: กลุ่ม 1 (-ar: talar) กลุ่ม 2a (-er: läser) กลุ่ม 2b (-er: köper) กลุ่ม 3 (-r: bor) รูปเดียวกันสำหรับทุกบุคคล

การผันคำคุณศัพท์ให้สอดคล้อง (Adjektivets Böjning) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) คำคุณศัพท์ต้องสอดคล้องกับเพศและจำนวนของคำนาม: ใช้รูปฐานกับคำ en, เติม -t กับคำ ett, เติม -a กับรูปพหูพจน์และคำนามรูปชี้เฉพาะ

ลำดับคำพื้นฐาน (Ordföljd) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) ภาษาสวีเดนใช้ลำดับคำแบบ V2: คำกริยาอยู่ตำแหน่งที่สองเสมอในประโยคบอกเล่า และจะเกิดการสลับประธาน-กริยาเมื่อองค์ประกอบอื่นขึ้นต้นประโยค

การปฏิเสธด้วย inte (Negation med Inte) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) การปฏิเสธด้วย inte (ไม่) โดยวางหลังคำกริยาในประโยคหลัก และวางหน้าคำกริยาในอนุประโยค

การสร้างคำถาม (Frågor) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) คำถามแบบใช่/ไม่ใช่ใช้ลำดับคำที่ขึ้นต้นด้วยกริยา ส่วนคำถามแบบมีคำถามใช้คำอย่าง vad (อะไร), vem (ใคร), var (ที่ไหน), när (เมื่อไร), hur (อย่างไร), varför (ทำไม)

สรรพนามแสดงความเป็นเจ้าของ (Possessiva Pronomen) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) สรรพนามครอบครองสอดคล้องกับคำนามที่ถูกครอบครอง: min/mitt/mina, din/ditt/dina, hans/hennes/dess, vår/vårt/våra, er/ert/era, deras

คำบุพบทพื้นฐาน (Prepositioner) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) คำบุพบทที่ใช้บ่อย ได้แก่ i (ใน), på (บน/ที่), till (ไปยัง), från (จาก), med (กับ/ด้วย), för (สำหรับ/เพื่อ), av (ของ/โดย), om (เกี่ยวกับ/รอบๆ)

ตัวเลขและเวลา (Tal och Tid) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) ครอบคลุมตัวเลขหลักตั้งแต่ 0–100 ตัวเลขลำดับ การบอกเวลา (klockan) วันในสัปดาห์ เดือน และฤดูกาล

กริยาช่วยแสดงท่าที (Modala Verb) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) กริยาช่วยแสดงท่าที ได้แก่ kan (สามารถ), vill (ต้องการ), ska (จะ/ควร), måste (ต้อง), får (อาจ/ได้รับอนุญาต), behöver (จำเป็นต้อง) ตามด้วย infinitive โดยไม่มี “att”

คำสรรพนามชี้เฉพาะ (Demonstrativa Pronomen) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) คำชี้เฉพาะ: den/det/de här (นี้/เหล่านี้) den/det/de där (นั้น/เหล่านั้น) สอดคล้องกับเพศและจำนวนของคำนาม

Infinitiv med att คือรูปกริยาดั้งเดิมในภาษาสวีเดนที่มักมีคำว่า att นำหน้า คล้ายคำว่า "to" ในภาษาอังกฤษ เช่น att förstå (เข้าใจ) หรือ att veta (รู้) หัวข้อนี้อยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) และเป็นพื้นฐานสำคัญในการสร้างประโยคที่มีคำกริยามากกว่าหนึ่งตัว

Det finns ใช้บอกว่า “มี…อยู่” หรือ “มี…ให้ใช้” เช่น Det finns en bank här. แปลว่า “มีธนาคารอยู่ที่นี่” ไม่ว่าจะมีสิ่งเดียวหรือหลายสิ่งก็ใช้ finns เหมือนกัน ถามว่ามีหรือไม่ด้วย Finns det …? และบอกว่าไม่มีด้วย Det finns inte … ส่วน det är ใช้บอกว่าเป็นอะไรหรือมีสภาพอย่างไร จึงไม่ใช่คำแทนกันได้ทุกกรณี

คำสันธานพื้นฐาน (Grundläggande Konjunktioner) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) คำสันธานเชื่อมความแบบประสาน ได้แก่ och (และ), men (แต่), eller (หรือ), för (เพราะ), så (ดังนั้น) โดยทั่วไปไม่ทำให้เกิดการสลับตำแหน่งกริยา

กลุ่มกริยาปกติ (Regelbundna Verb) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) กริยามี 4 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่ม 1 (-ade/-at), กลุ่ม 2a (-de/-t), กลุ่ม 2b (-te/-t), และกลุ่ม 3 (-dde/-tt) ซึ่งเป็นรูปแบบปกติสำหรับอดีตกาลและรูปซูพีน

ประธานทางการ 'Det' (Formellt Subjekt Det) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) ใช้ 'det' เป็นประธานทางการในโครงสร้างเกี่ยวกับสภาพอากาศ เวลา และโครงสร้างไม่ระบุตัวตน: 'det regnar', 'det är kallt', 'det tar tid'

คำกริยาผิดปกติที่ใช้บ่อย (Vanliga Oregelbundna Verb) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) กริยาแข็งที่เปลี่ยนสระ: gå/gick/gått, se/såg/sett, komma/kom/kommit, göra/gjorde/gjort, vara/var/varit

การชี้เฉพาะสองชั้น (Dubbel Bestämning) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) เมื่อคำคุณศัพท์ขยายคำนามชี้เฉพาะ ภาษาสวีเดนใช้ทั้งคำนำหน้าชี้เฉพาะอิสระ (den/det/de) และปัจจัยท้ายชี้เฉพาะ เช่น den stora bilen

การบอกความชอบและความพึงพอใจ (Att Tycka om) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) การบอกความชอบ เช่น tycka om (ชอบ), älska (รัก/ชอบมาก), föredra (ชอบมากกว่า), gilla (ชอบ แบบไม่เป็นทางการ) ใช้บ่อยในบทสนทนาประจำวัน

คำกริยาวิเศษณ์บอกสถานที่ (Platsadverb) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) คำเหล่านี้แยกระหว่างตำแหน่งกับทิศทาง เช่น här/hit, där/dit, hemma/hem, ute/ut, inne/in, uppe/upp, และ nere/ner

คำทักทายและสำนวนพื้นฐาน (Hälsningar och Grundläggande Uttryck) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) คำทักทายและสำนวนสุภาพที่จำเป็น เช่น hej (สวัสดี), god morgon (อรุณสวัสดิ์), hej då (ลาก่อน), tack (ขอบคุณ), ursäkta (ขอโทษ/ขออนุญาต)

เลขลำดับ (Ordningstal) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) เลขลำดับ เช่น första, andra/andre, tredje, fjärde ใช้กับวันที่ ชั้นของอาคาร และลำดับสิ่งต่างๆ โดย andra/andre อาจเปลี่ยนตามเพศทางไวยากรณ์หรือบุคคล

การบอกความจำเป็นและความต้องการ (Att Behöva och Vilja) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) การบอกความจำเป็นด้วย behöva (ต้องการ/จำเป็นต้อง), vilja ha (อยากได้), และ ha lust att (รู้สึกอยาก) เป็นรูปแบบที่ใช้บ่อยในชีวิตประจำวัน

กริยา S แบบซึ่งกันและกัน (S-verb) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) กริยาที่ลงท้ายด้วย -s มักมีความหมายแบบกระทำซึ่งกันและกันหรือคล้ายกรรมวาจก เช่น träffas (พบกัน), tyckas (ดูเหมือน), finnas (มีอยู่), lyckas (ทำสำเร็จ)

การใช้ På กับ I เพื่อบอกสถานที่ (På eller I) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) คุณต้องเลือกใช้ på หรือ i ตามชนิดของสถานที่ เช่น i staden (ในเมือง), på landet (ในชนบท), i skolan (ที่โรงเรียน), และ på jobbet (ที่ทำงาน)

อดีตกาลธรรมดา (Preteritum) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเบื้องต้น (A2) รูปแบบกาลอดีต: กลุ่ม 1 (-ade), กลุ่ม 2a (-de), กลุ่ม 2b (-te), กลุ่ม 3 (-dde), กริยาผิดปกติ ใช้บอกการกระทำที่เสร็จสิ้นแล้วในอดีต

กาลสมบูรณ์ (Perfekt) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเบื้องต้น (A2) สร้างด้วย har + รูปซูพีน โดยรูปซูพีนมักลงท้ายด้วย -at (กลุ่ม 1), -t (กลุ่ม 2), หรือ -tt (กลุ่ม 3) และมีกริยาผิดปกติบางคำ ใช้สำหรับเหตุการณ์ในอดีตที่ยังเกี่ยวข้องกับปัจจุบัน

กริยาสะท้อน (Reflexiva Verb) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเบื้องต้น (A2) กริยาที่ใช้กับสรรพนามสะท้อน (sig, mig, dig): tvätta sig (ล้างตัวเอง) känna sig (รู้สึก) sätta sig (นั่งลง)

สรรพนามกรรม (Objektspronomen) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเบื้องต้น (A2) รูปกรรม: mig, dig, honom/henne/den/det, oss, er, dem ใช้เป็นกรรมตรงและกรรมรอง

อนุประโยค (Bisatser) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเบื้องต้น (A2) อนุประโยคที่ใช้ att (ว่า), om (ถ้า/หรือไม่), när (เมื่อ), medan (ขณะที่), eftersom (เพราะว่า) หมายเหตุ: กฎ BIFF คือคำกริยาวิเศษณ์มาก่อนคำกริยาในอนุประโยค

Partikelverb (กริยาวลีแบบมีอนุภาค) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ภาษาสวีเดนระดับ A2 กริยาประเภทนี้มีอนุภาคที่แยกได้และทำให้ความหมายเปลี่ยนไป เช่น gå ut (ออกไป), komma tillbaka (กลับมา), stänga av (ปิด) โดยปกติอนุภาคจะได้รับการเน้นเสียง

การเปรียบเทียบคำคุณศัพท์ (Komparation av adjektiv) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ภาษาสวีเดนระดับเบื้องต้น (A2) ใช้รูปขั้นกว่าและขั้นสูงสุด เช่นปัจจัย -are และ -ast รวมถึงรูปไม่ปกติอย่าง bra → bättre → bäst และ dålig → sämre → sämst ส่วนคำคุณศัพท์ยาวมักใช้ mer/mest

รูปแสดงความเป็นเจ้าของด้วย -s (Genitiv) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเบื้องต้น (A2) การแสดงความเป็นเจ้าของทำโดยเติม -s ต่อท้ายผู้ครอบครองโดยไม่ใช้เครื่องหมายอะพอสทรอฟี เช่น Annas bok, Sveriges huvudstad, pojkens hund

สำนวนบอกเวลา (Tidsuttryck) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเบื้องต้น (A2) คำเชื่อมด้านเวลา: igår (เมื่อวาน), imorgon (พรุ่งนี้), om en stund (อีกสักครู่), för...sedan (เมื่อ...ที่ผ่านมา), i...tid (เป็นเวลา...)

ภาษาสวีเดนใช้ mycket กับปริมาณที่ไม่ได้แยกนับเป็นชิ้น เช่น mycket kaffe “กาแฟมาก” และใช้ många กับสิ่งที่นับเป็นจำนวนได้ เช่น många människor “คนจำนวนมาก” ส่วน “นิดหน่อย” ใช้ lite กับปริมาณ และ några กับจำนวนไม่กี่สิ่ง หากต้องการบอกว่า “พอ” ให้เริ่มจาก tillräckligt med + สิ่งที่มีพอ และถ้าจะบอกว่า “เกินไป” ใช้ för เช่น för mycket kaffe “กาแฟมากเกินไป” หรือ för dyrt “แพงเกินไป”

กริยาช่วยในอดีตกาล (Modala Verb i Preteritum) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเบื้องต้น (A2) อดีตกาลของกริยาช่วย เช่น kunde (สามารถ/ทำได้), ville (อยาก/ต้องการ), skulle (ควร/จะ), var tvungen att (จำเป็นต้อง) ใช้บอกความสามารถ ความตั้งใจ ความจำเป็น หรือแผนในอดีต

กาลอนาคต (Futurum) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) แสดงอนาคตด้วย 'ska' + infinitive (ความตั้งใจ/แผน) 'kommer att' + infinitive (การทำนาย) หรือกาลปัจจุบันกับกริยาวิเศษณ์บอกเวลา

กาลอดีตสมบูรณ์ (Pluskvamperfekt) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) สร้างด้วย 'hade' + supine ใช้สำหรับการกระทำที่เสร็จสิ้นก่อนการกระทำอื่นในอดีต

อารมณ์เงื่อนไข (Konditionalis) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) สร้างด้วย 'skulle' + กริยา infinitive ใช้สำหรับสถานการณ์สมมุติ การขอร้องอย่างสุภาพ และการรายงานอนาคตในอดีต

อารมณ์คำสั่ง (Imperativ) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) รูปคำสั่งใช้ก้านกริยา กลุ่ม 1: -a (tala!) กลุ่ม 2-4: ก้านกริยาเดี่ยว (läs!, skriv!) รูปสุภาพด้วย 'kan/skulle du'

อนุประโยคสัมพัทธ์ (Relativsatser) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) สรรพนามสัมพัทธ์ ได้แก่ som (ผู้ซึ่ง/สิ่งที่/ที่ ใช้บ่อยที่สุด), vars (ซึ่ง...ของ), vilken/vilket/vilka (ซึ่ง แบบทางการ) และสามารถละ “som” ได้เมื่อทำหน้าที่เป็นกรรม

รูปถูกกระทำแบบเติม -s (S-passiv) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) รูปถูกกระทำนี้เกิดจากการเติม -s ต่อท้ายกริยา เช่น byggas (ถูกสร้าง) และ säljas (ถูกขาย) พบบ่อยในภาษาเขียนทางการและป้ายประกาศ

กริยา deponent (Deponensverb) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ภาษาสวีเดนระดับกลาง (B1) กริยากลุ่มนี้มีรูปเหมือนกรรมวาจกที่ลงท้ายด้วย -s แต่มีความหมายเป็นกรรตุวาจก เช่น hoppas (หวัง), lyckas (ทำสำเร็จ), minnas (จำได้), andas (หายใจ), และ fattas (ขาด/หายไป)

การสร้างและการวางกริยาวิเศษณ์ (Adverb) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) สร้างกริยาวิเศษณ์จากคำคุณศัพท์โดยเติม -t: snabb→snabbt การวาง: หลังกริยาในประโยคหลัก ก่อนกริยาในประโยคย่อย (กฎ BIFF)

โครงสร้างไร้บุคคล (Opersonliga Konstruktioner) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) สำนวนไร้บุคคลที่ใช้ “man” (คนทั่วไป/คุณ), “det” + กรรมวาจก และวลีตายตัว โดย “man” เป็นสรรพนามทั่วไปสำหรับกฎและบรรทัดฐาน

คำสันธานบอกเวลา (Tidskonjunktioner) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) คำเหล่านี้ใช้เชื่อมเหตุการณ์กับเวลา เช่น när (เมื่อ), medan (ขณะที่), innan/före (ก่อน), efter att (หลังจาก), sedan (ตั้งแต่) และ tills (จนกว่า)

คำถามทางอ้อม (Indirekta Frågor) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) คำถามทางอ้อมใช้ 'om' (ใช่/ไม่) หรือคำถาม ใช้ลำดับคำในประโยคย่อย (กฎ BIFF)

คำเชื่อมขั้นสูง (Avancerade Konjunktioner) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) คำเชื่อมอนุประโยค เช่น trots att (แม้ว่า), om inte (ถ้าไม่/เว้นแต่), antingen...eller (อย่างใดอย่างหนึ่ง...หรือ), varken...eller (ไม่ทั้ง...และไม่...)

Types of Subordinate Clauses (Bisatstyper) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับกลางสูง (B2) Distinguishing nominal clauses (att...), adverbial clauses (eftersom/medan/trots att...), and relative clauses. Different word order implications.

การอ้างอิงด้วยสรรพนาม (Den/Det/De) (Pronomenreferens) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับกลางสูง (B2) การใช้ den/det/de เป็นสรรพนามอ้างกลับไปยังคำนามที่กล่าวมาก่อน รวมถึงการใช้ det เป็นประธานสมมติและเพื่ออ้างถึงความคิดหรือสถานการณ์ทั้งประโยค

กรรมวาจกแบบ bli (Bli-passiv) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับกลางสูง (B2) กรรมวาจกแบบ “bli” + กริยาช่อง รูปกริยาอดีตสมบูรณ์ ใช้เน้นการกระทำหรือการเปลี่ยนแปลง เปรียบต่างกับ s-passive ที่เน้นสภาวะหรือกระบวนการ และ vara-passive ที่เน้นผลลัพธ์

อารมณ์สมมติ (Konjunktiv) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับกลางสูง (B2) พบได้น้อยในภาษาสวีเดนสมัยใหม่ ส่วนใหญ่ปรากฏในสำนวนคงที่: leve kungen (ขอให้พระราชาทรงพระเจริญ), vare sig (ไม่ว่า...หรือ), må så vara (ก็เป็นเช่นนั้น)

การพูดทางอ้อม (Indirekt Tal) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับกลางสูง (B2) การรายงานคำพูดโดยเปลี่ยนกาลและสรรพนาม มักละ 'att' หลังกริยาบอกการพูด/คิด

ประโยคเงื่อนไข (Konditionalsatser) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับกลางสูง (B2) เงื่อนไขจริง (om + ปัจจุบัน) เงื่อนไขสมมุติปัจจุบัน (om + preteritum, skulle) เงื่อนไขสมมุติอดีต (om + hade + supine, skulle ha)

กริยาวิเศษณ์ระดับประโยค (Satsadverbial) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับกลางสูง (B2) กริยาวิเศษณ์ที่ขยายความทั้งประโยค เช่น kanske (อาจจะ), tyvärr (น่าเสียดาย), faktiskt (จริงๆ แล้ว) ตำแหน่งของคำเหล่านี้อาจส่งผลต่อความหมายและน้ำเสียง

คำประสม (Sammansatta Ord) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับกลางสูง (B2) ภาษาสวีเดนสร้างคำประสมได้ง่าย: järnvägsstation (สถานีรถไฟ) ส่วนท้ายสุดกำหนดเพศของคำ การเชื่อมด้วย -s- เป็นเรื่องปกติ

กรรมวาจกแบบ vara เชิงสภาวะ (Vara-passiv) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับกลางสูง (B2) กรรมวาจกแบบ “vara” + รูปกริยาอดีตสมบูรณ์ ใช้อธิบายสภาวะหรือผลลัพธ์ เปรียบต่างกับ bli-passive ที่เน้นการกระทำ และ s-passive ที่เน้นกระบวนการ

ภาษาสวีเดนใช้ för att + กริยารูปไม่ผัน เพื่อบอกว่า «เพื่อทำอะไร» ใช้ utan att เพื่อบอกว่า «โดยไม่ได้ทำอะไร» และใช้ istället för att เพื่อบอกว่า «แทนที่จะทำอะไร» เช่น Jag kom för att hjälpa. หมายถึง «ฉันมาเพื่อช่วย» โดยทั่วไปผู้ทำกริยาในวลีเหล่านี้เป็นคนเดียวกับผู้ทำกริยาในประโยคหลัก จึงไม่ต้องใส่ประธานซ้ำ แต่ถ้าต้องระบุคนทำอีกคนหนึ่ง ต้องพิจารณาใช้ประโยคย่อยที่มีกริยาผันแทน

โครงสร้างก่อเหตุ (Kausativa Konstruktioner) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับกลางสูง (B2) การบอกว่าใครทำให้บางสิ่งเกิดขึ้น เช่น “få någon att” (ทำให้ใครบางคน...), “låta någon” (ปล่อย/ให้ใครบางคน...), “be någon att” (ขอให้ใครบางคน...)

กริยาวิเศษณ์ปัจจุบัน (Presens Particip) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับสูง (C1) สร้างด้วย -ande/-ende: talande (พูดอยู่) läsande (อ่านอยู่) ใช้เป็นคำคุณศัพท์ กริยาวิเศษณ์ หรือในโครงสร้างกำลังกระทำ

กริยาวิเศษณ์อดีตกาล (Perfekt Particip) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับสูง (C1) ใช้เป็นคำคุณศัพท์ สอดคล้องกับเพศ/จำนวน: en skriven bok, ett skrivet brev, skrivna böcker ต่างจาก supine (har skrivit)

การนำหัวข้อขึ้นต้นและการเน้น (Satsfläta och Fokus) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับสูง (C1) การนำองค์ประกอบอื่นที่ไม่ใช่ประธานขึ้นต้นประโยคเพื่อเน้นหรือวางโครงสร้างหัวข้อ-ความคิดเห็น โดยยังต้องรักษากฎ V2 ของภาษาสวีเดน

ภาษาเขียนทางการ (Formellt Skriftspråk) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับสูง (C1) ลักษณะของภาษาสวีเดนแบบทางการ ได้แก่ ความนิยมใช้กรรมวาจก สำนวนแบบคำนาม คำประสมซับซ้อน และการใช้ vilken/vilket แทน som

การทำให้เป็นคำนาม (Nominalisering) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับสูง (C1) คือการสร้างคำนามจากกริยาหรือคำคุณศัพท์ เช่น -ning (förbättring), -else และ -het (skönhet) ใช้บ่อยในภาษาเขียนทางการ

การใช้คำบุพบทขั้นสูง (Avancerade Prepositionsuttryck) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับสูง (C1) วลีบุพบทที่ซับซ้อน เช่น i förhållande till (เมื่อเทียบกับ/สัมพันธ์กับ), trots (แม้ว่า), i samband med (เกี่ยวเนื่องกับ) และ med tanke på (เมื่อคำนึงถึง)

การเปลี่ยนกาล (Tempusskifte) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ภาษาสวีเดนระดับสูง (C1) ว่าด้วยความสัมพันธ์ของกาลที่ซับซ้อน เช่น การเปลี่ยนกาลในคำพูดรายงาน การเปลี่ยนมุมมองในการเล่าเรื่อง และการยึดเวลาของเหตุการณ์ในประโยคซับซ้อน

ภาษาสวีเดนแบบพูด (Talspråk) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเชี่ยวชาญ (C2) ลักษณะภาษาพูดไม่เป็นทางการ เช่น การย่อเสียง (ja→jag, de→dom, är→e), อนุภาคในบทสนทนา (ju, väl, nog, visst) และคำถามท้ายประโยค

สำนวนและสุภาษิต (Idiomatiska Uttryck) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเชี่ยวชาญ (C2) สำนวนและสุภาษิตภาษาสวีเดน: slå två flugor i en smäll, lägga locket på, ha en räv bakom örat

โครงสร้างเชิงวาทศิลป์ (Retoriska Strukturer) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเชี่ยวชาญ (C2) กลวิธีเชิงวาทศิลป์ เช่น litotes (inte oväntad), การกล่าวให้น้อยกว่าจริง, chiasmus, โครงสร้างเชิงประชด และวากยสัมพันธ์ที่ตั้งใจทำให้เด่นเพื่อสร้างผลทางสำนวน

ภาษากฎหมายและราชการ (Juridiskt och Administrativt Språk) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเชี่ยวชาญ (C2) ภาษาสวีเดนเชิงกฎหมายและบริหารราชการ: คำศัพท์โบราณ โครงสร้างคำนาม การซ้อนอนุประโยคที่ซับซ้อน และโครงสร้างกรรมวาจกแบบทางการ

อนุภาคเชิงปฏิบัติ (Pragmatiska Partiklar) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเชี่ยวชาญ (C2) อนุภาคในวาทกรรมที่สื่อท่าทีของผู้พูด เช่น ju (ความรู้ร่วมกัน), väl (การคาดเดา), visst (แน่นอน/เห็นได้ชัด), nog (คงจะ), minsann (จริง ๆ)

รูปวรรณกรรมและรูปโบราณ (Litterära och Arkaiska Former) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเชี่ยวชาญ (C2) ภาษาสวีเดนเชิงประวัติศาสตร์และวรรณกรรม เช่น สรรพนามโบราณ (eder, I = คุณแบบทางการ/พหูพจน์), รูปกริยาเก่า และโครงสร้างที่พบในวรรณกรรม

ความหลากหลายของสำเนียง (Dialektvariation) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเชี่ยวชาญ (C2) ความเข้าใจความแตกต่างของสำเนียงสวีเดน เช่น Skånska, Göteborgska, Norrländska และ Finlandssvenska รวมถึงความแตกต่างด้านการออกเสียงและคำศัพท์