languages.grammar.heading

สรรพนามบุคคล (Personliga Pronomen) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) สรรพนามประธาน เช่น jag, du, han/hon/hen/den/det, vi, ni, de รวมถึง “hen” ที่เป็นกลางทางเพศ เป็นพื้นฐานสำหรับการผันกริยา

เพศของคำนาม en/ett (Substantivens Genus) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) คำนามสวีเดนเป็นได้ทั้ง “คำ en” (เพศรวม) หรือ “คำ ett” (เพศกลาง) ประมาณ 75% เป็นคำ en และเพศของคำนามมีผลต่อคำนำหน้านามและการผันคำคุณศัพท์

รูปชี้เฉพาะด้วยปัจจัยท้าย (Bestämd Form) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) ภาษาสวีเดนเติมคำนำหน้าชี้เฉพาะเป็นปัจจัยท้ายคำ: -en/-n สำหรับคำนามกลุ่ม en และ -et/-t สำหรับคำนามกลุ่ม ett ส่วนรูปพหูพจน์ชี้เฉพาะใช้ -na/-en/-a

การสร้างรูปพหูพจน์ (Pluralbildning) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) รูปพหูพจน์หลักมีห้ารูปแบบ: -or (en flicka→flickor), -ar (en bil→bilar), -er (en student→studenter), -n (ett äpple→äpplen) และรูปที่ไม่เปลี่ยนท้ายคำ

กริยา vara (เป็น/อยู่/คือ) (Verbet Vara) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) กริยาไม่ปกติ vara (เป็น/อยู่/คือ): är (ปัจจุบัน), var (อดีต) ใช้รูปเดียวกันกับทุกบุคคล และจำเป็นสำหรับการบอกตัวตน สถานที่ และคำบรรยายลักษณะ

กริยา ha (มี) (Verbet Ha) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) กริยา ha (มี): har (ปัจจุบัน), hade (อดีต) ใช้บอกการครอบครองและใช้เป็นกริยาช่วยในกาล perfect

กาลปัจจุบัน (กลุ่มกริยา) (Presens) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) กริยากาลปัจจุบันมี 4 กลุ่ม: กลุ่ม 1 (-ar: talar) กลุ่ม 2a (-er: läser) กลุ่ม 2b (-er: köper) กลุ่ม 3 (-r: bor) รูปเดียวกันสำหรับทุกบุคคล

การผันคำคุณศัพท์ให้สอดคล้อง (Adjektivets Böjning) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) คำคุณศัพท์ต้องสอดคล้องกับเพศและจำนวนของคำนาม: ใช้รูปฐานกับคำ en, เติม -t กับคำ ett, เติม -a กับรูปพหูพจน์และคำนามรูปชี้เฉพาะ

ลำดับคำพื้นฐาน (Ordföljd) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) ภาษาสวีเดนใช้ลำดับคำแบบ V2: คำกริยาอยู่ตำแหน่งที่สองเสมอในประโยคบอกเล่า และจะเกิดการสลับประธาน-กริยาเมื่อองค์ประกอบอื่นขึ้นต้นประโยค

การปฏิเสธด้วย inte (Negation med Inte) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) การปฏิเสธด้วย inte (ไม่) โดยวางหลังคำกริยาในประโยคหลัก และวางหน้าคำกริยาในอนุประโยค

การสร้างคำถาม (Frågor) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) คำถามแบบใช่/ไม่ใช่ใช้ลำดับคำที่ขึ้นต้นด้วยกริยา ส่วนคำถามแบบมีคำถามใช้คำอย่าง vad (อะไร), vem (ใคร), var (ที่ไหน), när (เมื่อไร), hur (อย่างไร), varför (ทำไม)

สรรพนามแสดงความเป็นเจ้าของ (Possessiva Pronomen) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) สรรพนามครอบครองสอดคล้องกับคำนามที่ถูกครอบครอง: min/mitt/mina, din/ditt/dina, hans/hennes/dess, vår/vårt/våra, er/ert/era, deras

คำบุพบทพื้นฐาน (Prepositioner) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) คำบุพบทที่ใช้บ่อย ได้แก่ i (ใน), på (บน/ที่), till (ไปยัง), från (จาก), med (กับ/ด้วย), för (สำหรับ/เพื่อ), av (ของ/โดย), om (เกี่ยวกับ/รอบๆ)

ตัวเลขและเวลา (Tal och Tid) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) ครอบคลุมตัวเลขหลักตั้งแต่ 0–100 ตัวเลขลำดับ การบอกเวลา (klockan) วันในสัปดาห์ เดือน และฤดูกาล

กริยาช่วยแสดงท่าที (Modala Verb) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) กริยาช่วยแสดงท่าที ได้แก่ kan (สามารถ), vill (ต้องการ), ska (จะ/ควร), måste (ต้อง), får (อาจ/ได้รับอนุญาต), behöver (จำเป็นต้อง) ตามด้วย infinitive โดยไม่มี “att”

คำสรรพนามชี้เฉพาะ (Demonstrativa Pronomen) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) คำชี้เฉพาะ: den/det/de här (นี้/เหล่านี้) den/det/de där (นั้น/เหล่านั้น) สอดคล้องกับเพศและจำนวนของคำนาม

Infinitiv med att คือรูปกริยาดั้งเดิมในภาษาสวีเดนที่มักมีคำว่า att นำหน้า คล้ายคำว่า "to" ในภาษาอังกฤษ เช่น att förstå (เข้าใจ) หรือ att veta (รู้) หัวข้อนี้อยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) และเป็นพื้นฐานสำคัญในการสร้างประโยคที่มีคำกริยามากกว่าหนึ่งตัว

Existential construction 'det finns' (there is/are). 'Det är' for temporary states, 'det finns' for general existence.

คำสันธานพื้นฐาน (Grundläggande Konjunktioner) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) คำสันธานเชื่อมความแบบประสาน ได้แก่ och (และ), men (แต่), eller (หรือ), för (เพราะ), så (ดังนั้น) โดยทั่วไปไม่ทำให้เกิดการสลับตำแหน่งกริยา

กลุ่มกริยาปกติ (Regelbundna Verb) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) กริยามี 4 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่ม 1 (-ade/-at), กลุ่ม 2a (-de/-t), กลุ่ม 2b (-te/-t), และกลุ่ม 3 (-dde/-tt) ซึ่งเป็นรูปแบบปกติสำหรับอดีตกาลและรูปซูพีน

ประธานทางการ 'Det' (Formellt Subjekt Det) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) ใช้ 'det' เป็นประธานทางการในโครงสร้างเกี่ยวกับสภาพอากาศ เวลา และโครงสร้างไม่ระบุตัวตน: 'det regnar', 'det är kallt', 'det tar tid'

คำกริยาผิดปกติที่ใช้บ่อย (Vanliga Oregelbundna Verb) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) กริยาแข็งที่เปลี่ยนสระ: gå/gick/gått, se/såg/sett, komma/kom/kommit, göra/gjorde/gjort, vara/var/varit

การชี้เฉพาะสองชั้น (Dubbel Bestämning) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) เมื่อคำคุณศัพท์ขยายคำนามชี้เฉพาะ ภาษาสวีเดนใช้ทั้งคำนำหน้าชี้เฉพาะอิสระ (den/det/de) และปัจจัยท้ายชี้เฉพาะ เช่น den stora bilen

การบอกความชอบและความพึงพอใจ (Att Tycka om) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) การบอกความชอบ เช่น tycka om (ชอบ), älska (รัก/ชอบมาก), föredra (ชอบมากกว่า), gilla (ชอบ แบบไม่เป็นทางการ) ใช้บ่อยในบทสนทนาประจำวัน

คำกริยาวิเศษณ์บอกสถานที่ (Platsadverb) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) คำเหล่านี้แยกระหว่างตำแหน่งกับทิศทาง เช่น här/hit, där/dit, hemma/hem, ute/ut, inne/in, uppe/upp, และ nere/ner

คำทักทายและสำนวนพื้นฐาน (Hälsningar och Grundläggande Uttryck) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) คำทักทายและสำนวนสุภาพที่จำเป็น เช่น hej (สวัสดี), god morgon (อรุณสวัสดิ์), hej då (ลาก่อน), tack (ขอบคุณ), ursäkta (ขอโทษ/ขออนุญาต)

เลขลำดับ (Ordningstal) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) เลขลำดับ เช่น första, andra/andre, tredje, fjärde ใช้กับวันที่ ชั้นของอาคาร และลำดับสิ่งต่างๆ โดย andra/andre อาจเปลี่ยนตามเพศทางไวยากรณ์หรือบุคคล

การบอกความจำเป็นและความต้องการ (Att Behöva och Vilja) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) การบอกความจำเป็นด้วย behöva (ต้องการ/จำเป็นต้อง), vilja ha (อยากได้), และ ha lust att (รู้สึกอยาก) เป็นรูปแบบที่ใช้บ่อยในชีวิตประจำวัน

กริยา S แบบซึ่งกันและกัน (S-verb) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) กริยาที่ลงท้ายด้วย -s มักมีความหมายแบบกระทำซึ่งกันและกันหรือคล้ายกรรมวาจก เช่น träffas (พบกัน), tyckas (ดูเหมือน), finnas (มีอยู่), lyckas (ทำสำเร็จ)

การใช้ På กับ I เพื่อบอกสถานที่ (På eller I) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) คุณต้องเลือกใช้ på หรือ i ตามชนิดของสถานที่ เช่น i staden (ในเมือง), på landet (ในชนบท), i skolan (ที่โรงเรียน), และ på jobbet (ที่ทำงาน)

อดีตกาลธรรมดา (Preteritum) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเบื้องต้น (A2) รูปแบบกาลอดีต: กลุ่ม 1 (-ade), กลุ่ม 2a (-de), กลุ่ม 2b (-te), กลุ่ม 3 (-dde), กริยาผิดปกติ ใช้บอกการกระทำที่เสร็จสิ้นแล้วในอดีต

กาลสมบูรณ์ (Perfekt) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเบื้องต้น (A2) สร้างด้วย har + รูปซูพีน โดยรูปซูพีนมักลงท้ายด้วย -at (กลุ่ม 1), -t (กลุ่ม 2), หรือ -tt (กลุ่ม 3) และมีกริยาผิดปกติบางคำ ใช้สำหรับเหตุการณ์ในอดีตที่ยังเกี่ยวข้องกับปัจจุบัน

กริยาสะท้อน (Reflexiva Verb) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเบื้องต้น (A2) กริยาที่ใช้กับสรรพนามสะท้อน (sig, mig, dig): tvätta sig (ล้างตัวเอง) känna sig (รู้สึก) sätta sig (นั่งลง)

สรรพนามกรรม (Objektspronomen) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเบื้องต้น (A2) รูปกรรม: mig, dig, honom/henne/den/det, oss, er, dem ใช้เป็นกรรมตรงและกรรมรอง

อนุประโยค (Bisatser) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเบื้องต้น (A2) อนุประโยคที่ใช้ att (ว่า), om (ถ้า/หรือไม่), när (เมื่อ), medan (ขณะที่), eftersom (เพราะว่า) หมายเหตุ: กฎ BIFF คือคำกริยาวิเศษณ์มาก่อนคำกริยาในอนุประโยค

Partikelverb (กริยาวลีแบบมีอนุภาค) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ภาษาสวีเดนระดับ A2 กริยาประเภทนี้มีอนุภาคที่แยกได้และทำให้ความหมายเปลี่ยนไป เช่น gå ut (ออกไป), komma tillbaka (กลับมา), stänga av (ปิด) โดยปกติอนุภาคจะได้รับการเน้นเสียง

การเปรียบเทียบคำคุณศัพท์ (Komparation av adjektiv) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ภาษาสวีเดนระดับเบื้องต้น (A2) ใช้รูปขั้นกว่าและขั้นสูงสุด เช่นปัจจัย -are และ -ast รวมถึงรูปไม่ปกติอย่าง bra → bättre → bäst และ dålig → sämre → sämst ส่วนคำคุณศัพท์ยาวมักใช้ mer/mest

รูปแสดงความเป็นเจ้าของด้วย -s (Genitiv) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเบื้องต้น (A2) การแสดงความเป็นเจ้าของทำโดยเติม -s ต่อท้ายผู้ครอบครองโดยไม่ใช้เครื่องหมายอะพอสทรอฟี เช่น Annas bok, Sveriges huvudstad, pojkens hund

สำนวนบอกเวลา (Tidsuttryck) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเบื้องต้น (A2) คำเชื่อมด้านเวลา: igår (เมื่อวาน), imorgon (พรุ่งนี้), om en stund (อีกสักครู่), för...sedan (เมื่อ...ที่ผ่านมา), i...tid (เป็นเวลา...)

Expressing quantity: lite (a little), mycket/många (much/many), tillräckligt (enough), för (too). 'Mycket' with uncountable, 'många' with countable.

กริยาช่วยในอดีตกาล (Modala Verb i Preteritum) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเบื้องต้น (A2) อดีตกาลของกริยาช่วย เช่น kunde (สามารถ/ทำได้), ville (อยาก/ต้องการ), skulle (ควร/จะ), var tvungen att (จำเป็นต้อง) ใช้บอกความสามารถ ความตั้งใจ ความจำเป็น หรือแผนในอดีต

กาลอนาคต (Futurum) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) แสดงอนาคตด้วย 'ska' + infinitive (ความตั้งใจ/แผน) 'kommer att' + infinitive (การทำนาย) หรือกาลปัจจุบันกับกริยาวิเศษณ์บอกเวลา

กาลอดีตสมบูรณ์ (Pluskvamperfekt) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) สร้างด้วย 'hade' + supine ใช้สำหรับการกระทำที่เสร็จสิ้นก่อนการกระทำอื่นในอดีต

อารมณ์เงื่อนไข (Konditionalis) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) สร้างด้วย 'skulle' + กริยา infinitive ใช้สำหรับสถานการณ์สมมุติ การขอร้องอย่างสุภาพ และการรายงานอนาคตในอดีต

อารมณ์คำสั่ง (Imperativ) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) รูปคำสั่งใช้ก้านกริยา กลุ่ม 1: -a (tala!) กลุ่ม 2-4: ก้านกริยาเดี่ยว (läs!, skriv!) รูปสุภาพด้วย 'kan/skulle du'

อนุประโยคสัมพัทธ์ (Relativsatser) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) สรรพนามสัมพัทธ์ ได้แก่ som (ผู้ซึ่ง/สิ่งที่/ที่ ใช้บ่อยที่สุด), vars (ซึ่ง...ของ), vilken/vilket/vilka (ซึ่ง แบบทางการ) และสามารถละ “som” ได้เมื่อทำหน้าที่เป็นกรรม

รูปถูกกระทำแบบเติม -s (S-passiv) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) รูปถูกกระทำนี้เกิดจากการเติม -s ต่อท้ายกริยา เช่น byggas (ถูกสร้าง) และ säljas (ถูกขาย) พบบ่อยในภาษาเขียนทางการและป้ายประกาศ

กริยา deponent (Deponensverb) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ภาษาสวีเดนระดับกลาง (B1) กริยากลุ่มนี้มีรูปเหมือนกรรมวาจกที่ลงท้ายด้วย -s แต่มีความหมายเป็นกรรตุวาจก เช่น hoppas (หวัง), lyckas (ทำสำเร็จ), minnas (จำได้), andas (หายใจ), และ fattas (ขาด/หายไป)

การสร้างและการวางกริยาวิเศษณ์ (Adverb) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) สร้างกริยาวิเศษณ์จากคำคุณศัพท์โดยเติม -t: snabb→snabbt การวาง: หลังกริยาในประโยคหลัก ก่อนกริยาในประโยคย่อย (กฎ BIFF)

โครงสร้างไร้บุคคล (Opersonliga Konstruktioner) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) สำนวนไร้บุคคลที่ใช้ “man” (คนทั่วไป/คุณ), “det” + กรรมวาจก และวลีตายตัว โดย “man” เป็นสรรพนามทั่วไปสำหรับกฎและบรรทัดฐาน

คำสันธานบอกเวลา (Tidskonjunktioner) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) คำเหล่านี้ใช้เชื่อมเหตุการณ์กับเวลา เช่น när (เมื่อ), medan (ขณะที่), innan/före (ก่อน), efter att (หลังจาก), sedan (ตั้งแต่) และ tills (จนกว่า)

คำถามทางอ้อม (Indirekta Frågor) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) คำถามทางอ้อมใช้ 'om' (ใช่/ไม่) หรือคำถาม ใช้ลำดับคำในประโยคย่อย (กฎ BIFF)

คำเชื่อมขั้นสูง (Avancerade Konjunktioner) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) คำเชื่อมอนุประโยค เช่น trots att (แม้ว่า), om inte (ถ้าไม่/เว้นแต่), antingen...eller (อย่างใดอย่างหนึ่ง...หรือ), varken...eller (ไม่ทั้ง...และไม่...)

Types of Subordinate Clauses (Bisatstyper) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับกลางสูง (B2) Distinguishing nominal clauses (att...), adverbial clauses (eftersom/medan/trots att...), and relative clauses. Different word order implications.

การอ้างอิงด้วยสรรพนาม (Den/Det/De) (Pronomenreferens) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับกลางสูง (B2) การใช้ den/det/de เป็นสรรพนามอ้างกลับไปยังคำนามที่กล่าวมาก่อน รวมถึงการใช้ det เป็นประธานสมมติและเพื่ออ้างถึงความคิดหรือสถานการณ์ทั้งประโยค

กรรมวาจกแบบ bli (Bli-passiv) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับกลางสูง (B2) กรรมวาจกแบบ “bli” + กริยาช่อง รูปกริยาอดีตสมบูรณ์ ใช้เน้นการกระทำหรือการเปลี่ยนแปลง เปรียบต่างกับ s-passive ที่เน้นสภาวะหรือกระบวนการ และ vara-passive ที่เน้นผลลัพธ์

อารมณ์สมมติ (Konjunktiv) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับกลางสูง (B2) พบได้น้อยในภาษาสวีเดนสมัยใหม่ ส่วนใหญ่ปรากฏในสำนวนคงที่: leve kungen (ขอให้พระราชาทรงพระเจริญ), vare sig (ไม่ว่า...หรือ), må så vara (ก็เป็นเช่นนั้น)

การพูดทางอ้อม (Indirekt Tal) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับกลางสูง (B2) การรายงานคำพูดโดยเปลี่ยนกาลและสรรพนาม มักละ 'att' หลังกริยาบอกการพูด/คิด

ประโยคเงื่อนไข (Konditionalsatser) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับกลางสูง (B2) เงื่อนไขจริง (om + ปัจจุบัน) เงื่อนไขสมมุติปัจจุบัน (om + preteritum, skulle) เงื่อนไขสมมุติอดีต (om + hade + supine, skulle ha)

กริยาวิเศษณ์ระดับประโยค (Satsadverbial) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับกลางสูง (B2) กริยาวิเศษณ์ที่ขยายความทั้งประโยค เช่น kanske (อาจจะ), tyvärr (น่าเสียดาย), faktiskt (จริงๆ แล้ว) ตำแหน่งของคำเหล่านี้อาจส่งผลต่อความหมายและน้ำเสียง

คำประสม (Sammansatta Ord) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับกลางสูง (B2) ภาษาสวีเดนสร้างคำประสมได้ง่าย: järnvägsstation (สถานีรถไฟ) ส่วนท้ายสุดกำหนดเพศของคำ การเชื่อมด้วย -s- เป็นเรื่องปกติ

กรรมวาจกแบบ vara เชิงสภาวะ (Vara-passiv) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับกลางสูง (B2) กรรมวาจกแบบ “vara” + รูปกริยาอดีตสมบูรณ์ ใช้อธิบายสภาวะหรือผลลัพธ์ เปรียบต่างกับ bli-passive ที่เน้นการกระทำ และ s-passive ที่เน้นกระบวนการ

Complex infinitive phrases: 'för att' (in order to), 'utan att' (without), 'istället för att' (instead of). Purpose and manner constructions.

โครงสร้างก่อเหตุ (Kausativa Konstruktioner) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับกลางสูง (B2) การบอกว่าใครทำให้บางสิ่งเกิดขึ้น เช่น “få någon att” (ทำให้ใครบางคน...), “låta någon” (ปล่อย/ให้ใครบางคน...), “be någon att” (ขอให้ใครบางคน...)

กริยาวิเศษณ์ปัจจุบัน (Presens Particip) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับสูง (C1) สร้างด้วย -ande/-ende: talande (พูดอยู่) läsande (อ่านอยู่) ใช้เป็นคำคุณศัพท์ กริยาวิเศษณ์ หรือในโครงสร้างกำลังกระทำ

กริยาวิเศษณ์อดีตกาล (Perfekt Particip) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับสูง (C1) ใช้เป็นคำคุณศัพท์ สอดคล้องกับเพศ/จำนวน: en skriven bok, ett skrivet brev, skrivna böcker ต่างจาก supine (har skrivit)

การนำหัวข้อขึ้นต้นและการเน้น (Satsfläta och Fokus) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับสูง (C1) การนำองค์ประกอบอื่นที่ไม่ใช่ประธานขึ้นต้นประโยคเพื่อเน้นหรือวางโครงสร้างหัวข้อ-ความคิดเห็น โดยยังต้องรักษากฎ V2 ของภาษาสวีเดน

ภาษาเขียนทางการ (Formellt Skriftspråk) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับสูง (C1) ลักษณะของภาษาสวีเดนแบบทางการ ได้แก่ ความนิยมใช้กรรมวาจก สำนวนแบบคำนาม คำประสมซับซ้อน และการใช้ vilken/vilket แทน som

การทำให้เป็นคำนาม (Nominalisering) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับสูง (C1) คือการสร้างคำนามจากกริยาหรือคำคุณศัพท์ เช่น -ning (förbättring), -else และ -het (skönhet) ใช้บ่อยในภาษาเขียนทางการ

การใช้คำบุพบทขั้นสูง (Avancerade Prepositionsuttryck) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับสูง (C1) วลีบุพบทที่ซับซ้อน เช่น i förhållande till (เมื่อเทียบกับ/สัมพันธ์กับ), trots (แม้ว่า), i samband med (เกี่ยวเนื่องกับ) และ med tanke på (เมื่อคำนึงถึง)

การเปลี่ยนกาล (Tempusskifte) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ภาษาสวีเดนระดับสูง (C1) ว่าด้วยความสัมพันธ์ของกาลที่ซับซ้อน เช่น การเปลี่ยนกาลในคำพูดรายงาน การเปลี่ยนมุมมองในการเล่าเรื่อง และการยึดเวลาของเหตุการณ์ในประโยคซับซ้อน

ภาษาสวีเดนแบบพูด (Talspråk) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเชี่ยวชาญ (C2) ลักษณะภาษาพูดไม่เป็นทางการ เช่น การย่อเสียง (ja→jag, de→dom, är→e), อนุภาคในบทสนทนา (ju, väl, nog, visst) และคำถามท้ายประโยค

สำนวนและสุภาษิต (Idiomatiska Uttryck) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเชี่ยวชาญ (C2) สำนวนและสุภาษิตภาษาสวีเดน: slå två flugor i en smäll, lägga locket på, ha en räv bakom örat

โครงสร้างเชิงวาทศิลป์ (Retoriska Strukturer) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเชี่ยวชาญ (C2) กลวิธีเชิงวาทศิลป์ เช่น litotes (inte oväntad), การกล่าวให้น้อยกว่าจริง, chiasmus, โครงสร้างเชิงประชด และวากยสัมพันธ์ที่ตั้งใจทำให้เด่นเพื่อสร้างผลทางสำนวน

ภาษากฎหมายและราชการ (Juridiskt och Administrativt Språk) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเชี่ยวชาญ (C2) ภาษาสวีเดนเชิงกฎหมายและบริหารราชการ: คำศัพท์โบราณ โครงสร้างคำนาม การซ้อนอนุประโยคที่ซับซ้อน และโครงสร้างกรรมวาจกแบบทางการ

อนุภาคเชิงปฏิบัติ (Pragmatiska Partiklar) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเชี่ยวชาญ (C2) อนุภาคในวาทกรรมที่สื่อท่าทีของผู้พูด เช่น ju (ความรู้ร่วมกัน), väl (การคาดเดา), visst (แน่นอน/เห็นได้ชัด), nog (คงจะ), minsann (จริง ๆ)

รูปวรรณกรรมและรูปโบราณ (Litterära och Arkaiska Former) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเชี่ยวชาญ (C2) ภาษาสวีเดนเชิงประวัติศาสตร์และวรรณกรรม เช่น สรรพนามโบราณ (eder, I = คุณแบบทางการ/พหูพจน์), รูปกริยาเก่า และโครงสร้างที่พบในวรรณกรรม

ความหลากหลายของสำเนียง (Dialektvariation) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาสวีเดนที่จัดอยู่ในระดับเชี่ยวชาญ (C2) ความเข้าใจความแตกต่างของสำเนียงสวีเดน เช่น Skånska, Göteborgska, Norrländska และ Finlandssvenska รวมถึงความแตกต่างด้านการออกเสียงและคำศัพท์