ไวยากรณ์นอร์เวย์

สรรพนามบุรุษ (Personlige Pronomen) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) สรรพนามประธาน: jeg, du, han/hun/det/den, vi, dere, de เป็นพื้นฐานสำหรับการผันกริยาในภาษานอร์เวย์

เพศของคำนาม (สามเพศ) (Substantivets Kjønn) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) ภาษานอร์เวย์มีคำนามสามเพศ: เพศชาย (en), เพศหญิง (ei), และเพศกลาง (et) หลายสำเนียงรวมเพศหญิงเข้ากับเพศชาย เพศของคำนามส่งผลต่อคำนำหน้านามและคำคุณศัพท์

รูปชี้เฉพาะแบบเติมปัจจัยท้าย (Bestemt Form) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) ภาษานอร์เวย์เติมคำนำหน้านามชี้เฉพาะเป็นปัจจัยท้ายคำ เช่น -en (เพศชาย), -a (เพศหญิง), -et (เพศกลาง) และรูปพหูพจน์ -ene เช่น 'bilen' (รถคันนั้น), 'jenta' (เด็กผู้หญิงคนนั้น), 'huset' (บ้านหลังนั้น)

การสร้างรูปพหูพจน์ (Flertall) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) ปัจจัยท้ายพหูพจน์: -er (en bil→biler), -er (ei jente→jenter), ไม่มีปัจจัยท้าย (et hus→hus) และมีรูปพหูพจน์ไม่ปกติ เช่น et barn→barn, en mann→menn

กริยา være (เป็น/อยู่/คือ) (Verbet Være) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) กริยาไม่ปกติ 'være' (เป็น/อยู่/คือ): er (ปัจจุบัน), var (อดีต) ใช้รูปเดียวกันกับทุกบุรุษ จำเป็นสำหรับการบอกตัวตนและการบรรยายลักษณะ

กริยา ha (มี) (Verbet Ha) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) กริยา 'ha' (มี): har (ปัจจุบัน), hadde (อดีต) ใช้บอกการครอบครองและใช้เป็นกริยาช่วยในกาลสมบูรณ์

กาลปัจจุบัน (Presens) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) กาลปัจจุบันมักลงท้ายด้วย -er: snakker, leser, bor ใช้รูปเดียวกันสำหรับทุกบุคคล กริยาสั้นบางคำใช้เพียง -r: går, står

ความสอดคล้องของคำคุณศัพท์ (Adjektivets Bøying) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) คำคุณศัพท์ต้องสอดคล้องกับคำนาม: รูปพื้นฐานกับเพศชาย/หญิง, เติม -t กับเพศกลาง, เติม -e กับพหูพจน์และรูปชี้เฉพาะ เช่น 'Stor bil, stort hus, store biler'

ลำดับคำพื้นฐาน (Ordstilling) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) ภาษานอร์เวย์ใช้ลำดับคำแบบ V2: กริยาอยู่ตำแหน่งที่สองเสมอในประโยคบอกเล่า และมีการสลับประธาน-กริยาเมื่อส่วนอื่นขึ้นต้นประโยค

การปฏิเสธด้วย ikke (Nektelse med Ikke) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) การปฏิเสธด้วย 'ikke' (ไม่) โดยวางหลังคำกริยาในประโยคหลัก และวางหน้าคำกริยาในอนุประโยค

การสร้างคำถาม (Spørsmål) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) คำถามแบบใช่/ไม่ใช่ใช้ลำดับคำที่กริยาขึ้นก่อน คำถามใช้คำถาม: hva (อะไร), hvem (ใคร), hvor (ที่ไหน), når (เมื่อไร), hvordan (อย่างไร), hvorfor (ทำไม)

สรรพนามแสดงความเป็นเจ้าของ (Eiendomspronomen) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) สรรพนามแสดงความเป็นเจ้าของต้องสอดคล้องกับคำนามที่ถูกเป็นเจ้าของ: min/mi/mitt/mine, din/di/ditt/dine, hans/hennes/dens/dets, vår/vårt/våre, deres

คำบุพบทพื้นฐาน (Preposisjoner) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) คำบุพบทที่พบบ่อย: i (ใน), på (บน/ที่), til (ไปยัง), fra (จาก), med (กับ/ด้วย), for (สำหรับ/เพื่อ), av (ของ/โดย), om (เกี่ยวกับ)

ตัวเลขนอร์เวย์ตั้งแต่ 21 ขึ้นไปประกอบจากหลักสิบแล้วตามด้วยหลักหน่วย เช่น tjueen คือ 21 ส่วนวันที่ใช้เลขลำดับ เช่น den første mai คือวันที่ 1 พฤษภาคม การบอกเวลาใช้ Klokka er … และต้องระวังว่า halv fire หมายถึง 3:30 ไม่ใช่ 4:30 เพราะนับไปยังชั่วโมงถัดไป ชื่อวัน เดือน และฤดูกาลโดยทั่วไปเขียนด้วยตัวพิมพ์เล็ก

กริยาช่วยแสดงท่าที (Modale Verb) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) กริยาช่วยแสดงท่าที: kan (สามารถ), vil (ต้องการ/จะ), skal (จะ/ควร), må (ต้อง), får (ได้รับอนุญาต), bør (ควร) ตามด้วยกริยารูป infinitive โดยไม่มี 'å'

สรรพนามชี้เฉพาะ (Pekende Pronomen) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) สรรพนามชี้เฉพาะ: denne/dette/disse (นี้/เหล่านี้), den/det/de (นั้น/เหล่านั้น) ต้องสอดคล้องกับเพศและจำนวนของคำนาม

คำนำหน้านามไม่ชี้เฉพาะ (Ubestemt Artikkel) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) คำนำหน้านามไม่ชี้เฉพาะ 'en' (เพศชาย), 'ei' (เพศหญิง), 'et' (เพศกลาง) วางไว้หน้าคำนาม ไม่มีคำนำหน้านามไม่ชี้เฉพาะในพหูพจน์ ให้ใช้คำนามเปล่าหรือ 'noen' (บาง/จำนวนหนึ่ง)

รูปกริยาไม่ผันกับ Å (Infinitiv med Å) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) เครื่องหมายกริยาไม่ผัน 'å' ใช้หน้ากริยา คล้ายคำว่า 'to' ในภาษาอังกฤษ มักละหลังคำกริยาช่วยแสดงท่าที และใช้ในโครงสร้างเช่น 'prøver å', 'begynner å'

Det er + สิ่งที่มี ใช้บอกว่า “มี…” เช่น Det er en katt i hagen. แปลว่า “มีแมวตัวหนึ่งอยู่ในสวน” ใช้ er เหมือนกันทั้งสิ่งเดียวและหลายสิ่ง ถามว่า “มีไหม” ด้วย Er det …? ปฏิเสธด้วย Det er ikke … และพูดถึงอดีตด้วย Det var …

คำสันธานพื้นฐาน (Grunnleggende Konjunksjoner) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) คำสันธานเชื่อมประโยคระดับเดียวกัน: og (และ), men (แต่), eller (หรือ), for (เพราะ/เนื่องจาก), så (ดังนั้น) ไม่ทำให้เกิดการสลับลำดับคำ

กลุ่มกริยาปกติ (Regelrette Verb) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) กริยาอ่อนมีสี่กลุ่มหลัก ได้แก่ -et/-et (snakket), -te/-t (kjøpte/kjøpt), -de/-d (bodde/bodd), -dde/-dd (trodde/trodd) ซึ่งเป็นรูปแบบปกติสำหรับอดีตกาลและรูปกริยาช่อง participle

ประธานทางการ 'Det' (Formelt Subjekt Det) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) การใช้ 'det' เป็นประธานทางการในประโยคเกี่ยวกับสภาพอากาศ เวลา และโครงสร้างไม่ระบุประธาน เช่น 'det regner', 'det er kaldt'

กริยาผิดปกติที่พบบ่อย (Vanlige Uregelrette Verb) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) กริยาแข็งที่มีการเปลี่ยนแปลงสระ: gå/gikk/gått, se/så/sett, komme/kom/kommet, gjøre/gjorde/gjort, finne/fant/funnet

การชี้เฉพาะสองชั้น (Dobbel Bestemmelse) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) เมื่อคำคุณศัพท์ขยายคำนามชี้เฉพาะ ภาษานอร์เวย์ใช้ทั้งคำนำหน้านามอิสระ (den/det/de) และคำนำหน้านามแบบปัจจัยท้าย เช่น 'den store bilen'

การบอกความชอบและความพึงใจ (Å Like og Å Foretrekke) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) ใช้บอกความชอบด้วย 'å like' (ชอบ), 'å elske' (รัก/ชอบมาก), 'å foretrekke' (ชอบมากกว่า) และ 'å synes om' (มีความเห็นชอบต่อ)

คำกริยาวิเศษณ์บอกสถานที่: her/der/hjem (Stedsadverb) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) เป็นคำบอกสถานที่พื้นฐานที่แยกระหว่างตำแหน่งอยู่กับที่ (มักลงท้าย -e) และทิศทาง เช่น her/hit, der/dit, hjemme/hjem, ute/ut, inne/inn, oppe/opp, nede/ned

คำทักทายและสำนวนพื้นฐาน (Hilsener og Grunnleggende Uttrykk) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) คำทักทายและสำนวนสุภาพที่จำเป็น เช่น hei (สวัสดี), god morgen (อรุณสวัสดิ์), ha det (ลาก่อน), takk (ขอบคุณ), unnskyld (ขอโทษ/ขออนุญาต)

เลขลำดับ (Ordenstall) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) เลขลำดับ: første, andre/annet, tredje, fjerde... ใช้กับวันที่ ชั้นของอาคาร และลำดับต่างๆ รูป 'andre/annet' ต้องสอดคล้องกับเพศของคำนาม

การบอกความจำเป็นและความต้องการ (Å Ha Behov for) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) ใช้บอกความจำเป็นด้วย 'trenge' (ต้องการ/จำเป็น), 'ha behov for' (มีความจำเป็นต้องใช้) และ 'ha lyst til' (รู้สึกอยาก) ซึ่งเป็นโครงสร้างที่ใช้บ่อยในชีวิตประจำวัน

กริยาลงท้าย -s (ความหมายซึ่งกันและกัน) (S-verb) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) กริยาทั่วไปที่ลงท้ายด้วย -s ซึ่งมีความหมายแบบซึ่งกันและกันหรือคล้ายกรรมวาจก: møtes (พบกัน), synes (คิด/ดูเหมือน), finnes (มีอยู่), lykkes (ประสบความสำเร็จ)

på กับ i สำหรับสถานที่ (På eller I) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) เป็นการเลือกใช้ 'på' และ 'i' กับสถานที่ เช่น i byen (ในเมือง), på landet (ในชนบท), på skolen (ที่โรงเรียน), på jobben (ที่ทำงาน)

อดีตกาลเรียบง่าย (Preteritum) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับเบื้องต้น (A2) อดีตกาล: กริยาอ่อนเติม -et/-te/-de (snakket, kjøpte, bodde), กริยาแข็งเปลี่ยนสระที่ก้าน (gikk, skrev) ใช้บอกการกระทำที่เสร็จสิ้นแล้ว

กาลสมบูรณ์ (Perfektum) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับเบื้องต้น (A2) สร้างด้วย 'har' + กริยารูปอดีตกาลสมบูรณ์ รูปกริยา: -et/-t/-d/-tt ใช้สำหรับการกระทำในอดีตที่มีความเกี่ยวข้องกับปัจจุบัน

กริยารีเฟล็กซีฟ (Refleksive Verb) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับเบื้องต้น (A2) กริยาที่ใช้กับสรรพนามรีเฟล็กซีฟ (seg, meg, deg): vaske seg (ล้างตัวเอง), føle seg (รู้สึก), sette seg (นั่งลง)

สรรพนามกรรม (Objektspronomen) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับเบื้องต้น (A2) รูปกรรม: meg, deg, ham/henne/den/det, oss, dere, dem ใช้เป็นกรรมตรงและกรรมรอง

อนุประโยค (Leddsetninger) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับเบื้องต้น (A2) อนุประโยคที่ใช้ at (ว่า), om (ถ้า/หรือไม่), når (เมื่อ), mens (ขณะที่), fordi (เพราะว่า) กริยาวิเศษณ์จะย้ายมาอยู่หน้ากริยา

การเปรียบเทียบคำคุณศัพท์ (Komparasjon) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับเบื้องต้น (A2) รูปขั้นกว่า (-ere) และขั้นสุด (-est) รูปไม่ปกติ เช่น god→bedre→best, dårlig→verre→verst และใช้ 'mer/mest' กับคำคุณศัพท์ยาว

กรรมสิทธิ์ด้วย -s (Genitiv) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับเบื้องต้น (A2) แสดงความเป็นเจ้าของโดยเติม -s ต่อท้ายผู้ครอบครอง โดยไม่ใช้อะพอสทรอฟี เช่น Annas bok, Norges hovedstad, guttens hund

สำนวนบอกเวลา (Tidsuttrykk) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับเบื้องต้น (A2) ตัวเชื่อมเวลา: i går (เมื่อวาน), i morgen (พรุ่งนี้), om litt (อีกสักครู่), for...siden (... ที่แล้ว), i...tid (เป็นเวลา...)

ภาษานอร์เวย์ใช้ mye กับสิ่งที่มองเป็นปริมาณ เช่น mye kaffe «กาแฟมาก» และใช้ mange กับสิ่งที่นับเป็นชิ้นหรือคน เช่น mange mennesker «คนหลายคน» ส่วน litt หมายถึง «เล็กน้อย» nok หมายถึง «เพียงพอ» และ for หน้าคำบอกระดับหมายถึง «เกินไป» เช่น for dyrt «แพงเกินไป» หากต้องการบอกว่าเป็นบางส่วนของสิ่งที่ระบุไว้แล้ว มักใช้ av เช่น litt av kaffen «กาแฟที่ว่านั้นส่วนหนึ่งเล็กน้อย»

กริยาช่วยในอดีต (Modale Verb i Preteritum) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับเบื้องต้น (A2) รูปอดีตกาลของกริยาช่วย: kunne (สามารถ/อาจ), ville (ต้องการ/จะ), skulle (ควร/ตั้งใจจะ), måtte (ต้องจำเป็นต้อง) ใช้เพื่อบอกความสามารถ ความตั้งใจ และความจำเป็นในอดีต

กาลอนาคต (Futurum) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) อนาคตแสดงด้วย 'skal' + กริยารูปปกติ (ความตั้งใจ), 'vil' + กริยารูปปกติ (การทำนาย), 'kommer til å' + กริยารูปปกติ หรือกาลปัจจุบัน

อดีตกาลสมบูรณ์ (Pluskvamperfektum) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) สร้างด้วย 'hadde' + กริยารูปอดีตกาลสมบูรณ์ ใช้สำหรับการกระทำที่เสร็จสิ้นก่อนการกระทำอื่นในอดีต

อารมณ์เงื่อนไข (Kondisjonalis) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) สร้างด้วย 'ville' + กริยารูปปกติ ใช้สำหรับสถานการณ์สมมติ การขอร้องอย่างสุภาพ และอนาคตในอดีตในคำพูดรายงาน

อารมณ์คำสั่ง (Imperativ) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) รูปคำสั่งใช้รากกริยา: snakk!, les!, skriv!, kom! รูปสุภาพด้วย 'kan/kunne du'

อนุประโยคสัมพันธ์ (Relativsetninger) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) สรรพนามสัมพันธ์ 'som' (ผู้ที่/ซึ่ง/ที่) ใช้ได้กับทุกเพศ สามารถละ 'som' ได้เมื่อทำหน้าที่เป็นกรรม และใช้ 'hvis' เพื่อแสดงความหมายว่า 'ของใคร/ซึ่ง...ของเขา'

ภาษานอร์เวย์ใช้ รูปถูกกระทำลงท้าย -s เมื่อต้องการเน้นสิ่งที่ได้รับการกระทำ แทนที่จะเน้นว่าใครเป็นคนทำ เช่น Bilen selges. หมายถึง “รถคันนี้ประกาศขาย” โดยสร้างจากรูปพื้นฐาน selge เติม -s เป็น selges ไม่ใช่เติมต่อจาก selger รูปนี้พบบ่อยในกฎ ระเบียบ ป้าย และหลังคำอย่าง må หรือ kan แต่ถ้าเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นแล้ว มักใช้ bli + รูปกริยาที่แสดงการกระทำเสร็จแล้ว เช่น Bilen ble solgt i går. “รถคันนี้ขายไปแล้วเมื่อวาน”

การสร้างและการวางกริยาวิเศษณ์ (Adverb Formation and Placement) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) กริยาวิเศษณ์มักสร้างจากคุณศัพท์โดยเติม -t เช่น rask→raskt การวางตำแหน่ง: หลังกริยาในประโยคหลัก แต่ก่อนกริยาในประโยคอนุประโยค

โครงสร้างไร้ประธานเฉพาะ (Upersonlige Konstruksjoner) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) สำนวนไร้ประธานเฉพาะที่ใช้ 'man' (คนทั่วไป/คุณ), 'det' + กรรมวาจก และวลีไร้ประธานเฉพาะที่ตายตัว 'Man' เป็นสรรพนามทั่วไป

กริยาวลี/กริยาที่มีอนุภาค (Partikelverb) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) กริยาที่มีอนุภาคแยกได้และเปลี่ยนความหมาย เช่น gå ut (ออกไป), komme tilbake (กลับมา), slå av (ปิด) โดยอนุภาคจะได้รับการเน้นเสียง

คำสันธานบอกเวลา (Tidskonjunksjoner) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) คำสันธานบอกเวลา: da/når (เมื่อ), mens (ขณะที่), før (ก่อน), etter at (หลังจาก), siden (ตั้งแต่), til (จนถึง) ใช้ 'da' กับเหตุการณ์ครั้งเดียวในอดีต และใช้ 'når' กับเหตุการณ์ที่เกิดซ้ำหรือในอนาคต

คำถามทางอ้อม (Indirekte Spørsmål) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) คำถามทางอ้อมใช้ 'om' (ใช่/ไม่ใช่) หรือคำถาม ใช้ลำดับคำของอนุประโยคโดยวางกริยาวิเศษณ์ก่อนกริยา

คำสันธานขั้นสูง (Avanserte Konjunksjoner) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) คำสันธานเชื่อมอนุประโยค: selv om (แม้ว่า), med mindre (เว้นแต่), enten...eller (ไม่...ก็...), verken...eller (ไม่...และไม่...)

ประเภทของอนุประโยค (Leddsetningstyper) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับกลางสูง (B2) การแยกแยะอนุประโยคแบบนาม (at...), อนุประโยควิเศษณ์ (fordi/mens/selv om...) และอนุประโยคสัมพันธ์ ซึ่งแต่ละแบบมีผลต่อลำดับคำต่างกัน

กรรมวาจกแบบ bli (Bli-passiv) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับกลางสูง (B2) กรรมวาจกที่ใช้ 'bli' + กริยารูปอดีตกาลเน้นการกระทำหรือการเปลี่ยนแปลง แตกต่างจาก s-passive (กระบวนการ) และ være-passive (สภาพ)

คำพูดทางอ้อม (Indirekte Tale) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับกลางสูง (B2) คำพูดรายงานพร้อมการเปลี่ยนกาลและสรรพนาม 'At' มักละไว้หลังกริยาที่แสดงการพูด/คิด

ประโยคเงื่อนไข (Kondisjonalsetninger) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับกลางสูง (B2) เงื่อนไขจริง (hvis + ปัจจุบัน) เงื่อนไขสมมติปัจจุบัน (hvis + อดีต) เงื่อนไขสมมติอดีต (hvis + hadde + กริยารูปอดีตกาลสมบูรณ์)

คำประสม (Sammensatte Ord) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับกลางสูง (B2) ภาษานอร์เวย์สร้างคำประสมได้ง่าย เช่น jernbanestasjon (สถานีรถไฟ) องค์ประกอบสุดท้ายเป็นตัวกำหนดเพศของคำ การเชื่อมด้วย -s-/-e- เป็นเรื่องปกติ

กรรมวาจกด้วย være (บอกสภาพ) (Være-passiv) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับกลางสูง (B2) กรรมวาจกที่ใช้ 'være' + กริยาช่องอดีตเพื่อบอกสภาพหรือผลลัพธ์ แตกต่างจาก bli-passive (เน้นการกระทำ) และ s-passive (เน้นกระบวนการ)

กริยาวิเศษณ์ระดับประโยค (Satsadverbialer) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับกลางสูง (B2) กริยาวิเศษณ์ที่ขยายทั้งประโยค: kanskje (อาจจะ), dessverre (น่าเสียดาย), faktisk (จริง ๆ), selvfølgelig (แน่นอน) ตำแหน่งมีผลต่อการเน้นย้ำ

ภาษานอร์เวย์ใช้ for å + กริยารูปไม่ผัน เพื่อบอกว่า “เพื่อทำอะไร” ใช้ uten å เพื่อบอกว่า “โดยไม่ได้ทำอะไร” และใช้ i stedet for å เพื่อบอกว่า “แทนที่จะทำอะไร” เช่น Jeg kom for å hjelpe. หมายถึง “ฉันมาเพื่อช่วย” กริยาหลัง å ไม่เปลี่ยนตามเวลาของเหตุการณ์ และโดยทั่วไปผู้ทำสิ่งที่ตามหลังวลีเหล่านี้คือคนเดียวกับผู้ทำเหตุการณ์หลัก หากเป็นคนละคน มักต้องเปลี่ยนเป็นประโยคที่ระบุผู้กระทำให้ชัดเจน

โครงสร้างก่อเหตุ (Kausative Konstruksjoner) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับกลางสูง (B2) การแสดงเหตุให้เกิดการกระทำ: 'få noen til å' (ทำให้/ชักชวนให้ใครทำ), 'la noen' (ปล่อยให้ใครทำ), 'be noen om å' (ขอให้ใครทำ)

การอ้างอิงด้วยสรรพนาม (Den/Det/De) (Pronomenreferanser) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับกลางสูง (B2) การใช้ den/det/de เป็นสรรพนามอ้างกลับไปยังคำนามที่กล่าวถึงก่อนหน้า 'Det' ยังใช้เป็นประธานสมมติและในประโยคแยกส่วนได้ด้วย

มาลาสมมุติ (Konjunktiv) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับสูง (C1) ในภาษานอร์เวย์สมัยใหม่พบได้น้อย และมักเหลืออยู่ในสำนวนตายตัว เช่น leve kongen! (ขอพระราชาทรงพระเจริญ), Gud bevare Norge, gid (ถ้าเพียงแต่...)

กริยาปัจจุบันกาล (Presens Partisipp) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับสูง (C1) สร้างด้วย -ende: snakkende (พูดอยู่), lesende (อ่านอยู่) ใช้เป็นคุณศัพท์หรือในโครงสร้างแสดงการกระทำต่อเนื่อง

กริยารูปอดีตกาลสมบูรณ์ใช้เป็นคุณศัพท์ (Perfektum Partisipp som Adjektiv) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับสูง (C1) กริยารูปอดีตกาลสมบูรณ์ที่ใช้เป็นคุณศัพท์ต้องสอดคล้องกับเพศ/จำนวน: en skrevet bok, et skrevet brev, skrevne bøker

รูปแบบภาษาเขียนทางการ (Formelt Skriftspråk) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับสูง (C1) ลักษณะของภาษานอร์เวย์ทางการ: นิยมใช้กรรมวาจก ลีลาแบบนาม คำประสมซับซ้อน และคำศัพท์ทางการ

ลำดับคำเพื่อเน้นย้ำ (Emfatisk Ordstilling) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับสูง (C1) การย้ายองค์ประกอบมาไว้หน้าเพื่อเน้นภายในกรอบ V2 รวมถึงโครงสร้างหัวข้อ-ความเห็นและประโยคแยกส่วนด้วย 'det er...som'

การสร้างคำนาม หรือ nominalisering คือการนำการกระทำหรือคุณสมบัติมาพูดถึงเหมือนเป็นสิ่งหนึ่ง เช่น forbedre «ปรับปรุง» → forbedring «การปรับปรุง» และ trygg «ปลอดภัย» → trygghet «ความปลอดภัย» รูปลงท้ายที่พบบ่อย ได้แก่ -ing, -ning, -else และ -het แต่ต้องจำรูปคำจริง ไม่ใช่เลือกส่วนท้ายใดก็ได้ตามใจ คำนามเหล่านี้พบมากในรายงานและงานเขียนทางการ และเมื่อสร้างแล้วก็ต้องใช้ตามกฎของคำนามภาษานอร์เวย์เช่นเดียวกับคำอื่น

การใช้บุพบทขั้นสูง (Avanserte Preposisjonsuttrykk) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับสูง (C1) วลีบุพบทที่ซับซ้อน: i forhold til (เมื่อเทียบกับ/เกี่ยวกับ), til tross for (แม้ว่า), i forbindelse med (เกี่ยวเนื่องกับ), med tanke på (โดยคำนึงถึง)

ลำดับกาล (Tempusskift) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับสูง (C1) ความสัมพันธ์ของกาลขั้นสูง: การเปลี่ยนกาลในคำพูดรายงาน การเปลี่ยนมุมมองในการเล่าเรื่อง และการยึดโยงเวลาในประโยคซับซ้อน

สำเนียงภาษานอร์เวย์ (Norske Dialekter) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับเชี่ยวชาญ (C2) เน้นการตระหนักถึงความแตกต่างของสำเนียง เช่น eg/jeg, ikkje/ikke, heime/hjemme รวมถึงความเข้าใจความแตกต่างระหว่างบุ๊กมอลกับนีนอสก์

สำนวนสุภาษิต (Idiomatiske Uttrykk) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับเชี่ยวชาญ (C2) สำนวนและสุภาษิตนอร์เวย์: slå to fluer i en smekk, legge lokk på, ha en rev bak øret

โครงสร้างวาทศิลป์ (Retoriske Strukturer) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับเชี่ยวชาญ (C2) กลวิธีทางวาทศิลป์: litotes (ikke uventet), การกล่าวให้น้อยกว่าจริง, chiasmus, โครงสร้างเชิงประชด และวากยสัมพันธ์ที่ทำเครื่องหมายเพื่อผลทางลีลา

ภาษากฎหมายและภาษาราชการ (Juridisk og Administrativt Språk) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับเชี่ยวชาญ (C2) ภาษานอร์เวย์เชิงกฎหมายและธุรการ: คำศัพท์โบราณ รูปแบบการใช้คำนาม การซ้อนอนุประโยคที่ซับซ้อน และโครงสร้างกรรมวาจกแบบทางการ

อนุภาคเชิงปฏิบัติภาษา (Pragmatiske Partikler) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับเชี่ยวชาญ (C2) อนุภาคในวาทกรรมที่สื่อท่าที: jo (ความรู้ร่วมกัน), vel (การคาดเดา), da (การเน้น), altså (ดังนั้น), visst (ดูเหมือนว่า)

บุ๊กมอลกับนีนอสก์ (Bokmål og Nynorsk) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับเชี่ยวชาญ (C2) ความแตกต่างหลักระหว่างมาตรฐานภาษาเขียนทั้งสอง ได้แก่ คำศัพท์ (dårlig/dårleg), รูปคำ (guttene/gutane) และแบบแผนด้านลีลาภาษา

รูปวรรณกรรมและรูปโบราณ (Litterære og Arkaiske Former) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษานอร์เวย์ที่จัดอยู่ในระดับเชี่ยวชาญ (C2) ภาษานอร์เวย์เชิงประวัติศาสตร์และวรรณกรรม: สรรพนามโบราณ รูปกริยาเก่า และโครงสร้างวรรณกรรมจากวรรณคดีสแกนดิเนเวียคลาสสิก