Gramatyka niemiecki

Zaimki osobowe w mianowniku używane jako podmiot zdania: ich, du, er, sie, es, wir, ihr, sie, Sie.

The definite articles der, die, das in nominative case, agreeing with noun gender.

The indefinite articles ein, eine in nominative case, and the negative kein, keine.

Present tense conjugation of sein (to be): bin, bist, ist, sind, seid, sind.

Present tense conjugation of haben (to have): habe, hast, hat, haben, habt, haben.

Odmiana czasowników regularnych w czasie teraźniejszym według standardowego wzoru, na przykład machen, spielen, lernen, arbeiten.

Verbs with vowel changes in du/er/sie/es forms: e→i (sprechen), e→ie (lesen), a→ä (fahren).

Rodzajniki w bierniku używane przy dopełnieniu bliższym. Zmienia się tylko rodzaj męski: der → den, ein → einen.

Personal pronouns in the accusative case: mich, dich, ihn, sie, es, uns, euch, sie, Sie.

Negation using nicht (for verbs, adjectives, adverbs) and kein (for nouns with indefinite articles).

Podstawowy szyk wyrazów z czasownikiem na drugim miejscu (zasada V2). Domyślny układ to podmiot–orzeczenie–dopełnienie.

Yes/no questions formed by placing the verb first (verb-subject inversion).

Questions with interrogative words: wer, was, wo, wann, warum, wie, woher, wohin.

Czasowniki modalne können („móc”, „umieć”) i müssen („musieć”) łączą się z bezokolicznikiem, który zwykle stoi na końcu zdania podrzędnego lub głównej części wypowiedzi.

Czasowniki modalne wollen („chcieć”) oraz mögen/möchten („lubić” / „chciałbym, chciałabym”) pomagają mówić o pragnieniach, upodobaniach i uprzejmych prośbach.

Possessive determiners: mein, dein, sein, ihr, unser, euer, ihr, Ihr. Agreement with noun gender.

Przymiotniki po czasownikach sein i werden bez końcówek, czyli w pozycji orzecznika.

Basic prepositions indicating location: in, an, auf, bei, nach, zu, aus, von.

Prepositions for time expressions: um, am, im, von...bis, seit, vor, nach.

Liczebniki główne, podawanie godziny, dni tygodnia, miesiące i daty.

Czasowniki z rozdzielnym przedrostkiem: przedrostek przechodzi na koniec zdania głównego w czasie teraźniejszym.

Formy rozkazujące dla du, ihr i Sie. Forma du często traci końcówkę, a przedrostek rozdzielny trafia na koniec.

Basic conjunctions that don't affect word order: und, aber, oder, denn, sondern.

Konstrukcja 'es gibt' + biernik służy do wyrażania istnienia lub dostępności czegoś.

Używanie gern, lieber i am liebsten z czasownikami, aby mówić o upodobaniach i preferencjach.

Zaimek zwrotny w bierniku przyjmuje formy mich, dich, sich, uns, euch, sich, na przykład przy czasownikach takich jak sich waschen.

Common adverbs of time: heute, morgen, gestern, jetzt, dann, immer, manchmal, oft, nie.

Tworzenie liczby mnogiej rzeczowników: różne wzorce (-e, -en, -er, -s, przegłos oraz brak zmiany).

Czasowniki modalne dürfen („móc”, „mieć pozwolenie”) i sollen („powinno się”, „mieć coś zrobić”) wyrażają pozwolenie, zakaz, obowiązek lub zalecenie.

Zaimek wskazujący dieser, diese, dieses oraz jener, jene, jenes oznacza odpowiednio „ten/ta/to” i „tamten/tamta/tamto”.

Niemieckie rzeczowniki mają trzy rodzaje: męski, żeński i nijaki. Warto znać typowe wzorce oraz strategie ułatwiające zapamiętywanie.

Czasowniki z nierozdzielnymi przedrostkami (be-, emp-, ent-, er-, ge-, miss-, ver-, zer-), które pozostają połączone z tematem czasownika.

Adverbs of place: hier, dort, da, oben, unten, links, rechts, vorne, hinten, draußen, drinnen.

Formalny zaimek Sie, zawsze pisany wielką literą, używany w uprzejmym zwracaniu się do obcych, przełożonych i osób starszych.

Present tense of werden (to become): werde, wirst, wird, werden, werdet, werden.

Present tense of wissen (to know facts): weiß, weißt, weiß, wissen, wisst, wissen.

Tworzenie czasu Perfekt za pomocą haben + imiesłów czasu przeszłego dla większości czasowników.

Czas Perfekt z sein stosuje się przy czasownikach ruchu i zmiany stanu, takich jak gehen, fahren, bleiben czy werden.

Tworzenie imiesłowów czasu przeszłego: ge-...-t dla form regularnych, ge-...-en dla nieregularnych oraz odpowiednie wyjątki.

Rodzajniki w celowniku używane przy dopełnieniu pośrednim: dem, der, dem oraz einem, einer, einem.

Personal pronouns in the dative case: mir, dir, ihm, ihr, ihm, uns, euch, ihnen, Ihnen.

Verbs that require dative objects: helfen, danken, gefallen, gehören, schmecken, passen.

Prepositions taking accusative (motion) or dative (location): in, an, auf, über, unter, vor, hinter, neben, zwischen.

Adjective endings after definite articles: weak endings (-e, -en).

Końcówki przymiotników po rodzajnikach nieokreślonych: tzw. odmiana mieszana wskazująca rodzaj i przypadek.

Zdania podrzędne z czasownikiem na końcu. weil wyraża przyczynę, a dass wprowadza zdania oznajmujące zależne od innego czasownika.

wenn („kiedy/gdy/jeśli”) dla warunków i czasu oraz ob („czy”) w pośrednich pytaniach tak/nie.

Stopień wyższy przymiotników i przysłówków: końcówka -er, als do porównań oraz formy nieregularne, takie jak gut → besser.

Superlative adjectives: am ...-sten (predicate) or der/die/das ...-ste (attributive).

Prepositions always taking accusative: durch, für, gegen, ohne, um, bis, entlang.

Prepositions always taking dative: aus, bei, mit, nach, seit, von, zu, gegenüber, außer.

Ordinal numbers: erste, zweite, dritte... Used with adjective endings.

Czas przeszły prosty (Präteritum) czasowników sein i haben, powszechnie używany w mówionym i pisanym języku niemieckim.

Czas przeszły prosty czasowników modalnych: konnte, musste, wollte, durfte, sollte, mochte.

Czas przeszły prosty czasowników regularnych tworzy się za pomocą końcówek -te. Używa się go głównie w języku pisanym i w narracji.

Czas przeszły prosty czasowników nieregularnych (mocnych) z wymianą samogłoski w temacie.

Czas przyszły tworzy się za pomocą werden + bezokolicznik. Używa się go też do wyrażania przypuszczeń dotyczących teraźniejszości.

Dopełniacz służy do wyrażania posiadania oraz jest używany z określonymi przyimkami (wegen, trotz, während, statt).

Zdania względne z der, die, das; zaimek względny zgadza się z poprzednikiem pod względem rodzaju, a przypadek wynika z funkcji w zdaniu podrzędnym.

Subjunctive mood using würde + infinitive for hypotheticals and polite requests.

Common subjunctive II forms: wäre (would be) and hätte (would have) for hypotheticals.

Stronę bierną tworzy się za pomocą werden + imiesłów czasu przeszłego. Wykonawcę czynności wyraża się zwykle przez von + celownik.

Infinitive constructions with zu after certain verbs, adjectives, and nouns.

Zaimek zwrotny w celowniku przyjmuje formy mir, dir, sich, uns, euch, sich. Używa się go, gdy w zdaniu występuje także dopełnienie w bierniku.

Podstawowa mowa zależna z użyciem Konjunktiv I: er sei, er habe, er komme. Najczęściej występuje w rejestrze formalnym.

Expressing contrast: obwohl (although) in subordinate clauses, trotzdem (nevertheless) as adverb.

Time clauses with als, wenn, bevor, nachdem, während, bis, seit, sobald.

Wyrażanie celu: um...zu (ten sam podmiot) i damit (różne podmioty).

Rzeczowniki rodzaju męskiego dodające -n/-en we wszystkich przypadkach oprócz mianownika: der Junge, Herr, Student, Mensch.

Czas zaprzeszły służy do opisywania czynności wcześniejszej niż inna czynność przeszła: hatte/war + imiesłów czasu przeszłego.

Strona bierna w czasach przeszłych: wurde + imiesłów (Präteritum), ist ... worden (Perfekt).

Tryb przypuszczający przeszły używany do nierzeczywistych warunków w przeszłości: hätte/wäre + imiesłów czasu przeszłego.

Zdania warunkowe nierzeczywiste: typ 2 dotyczy teraźniejszości, a typ 3 przeszłości, z użyciem Konjunktiv II.

Czas Futur II służy do opisywania czynności zakończonych w przyszłości lub przypuszczeń dotyczących przeszłości: werden + imiesłów + haben/sein.

Imiesłów czasu teraźniejszego (Partizip I) używany jako przymiotnik: bezokolicznik + d + końcówki przymiotnika.

Past participle used as adjective before nouns with adjective endings.

Złożone konstrukcje imiesłowowe z dodatkowymi określeniami stojącymi przed rzeczownikiem.

Using lassen to express having something done or allowing: ich lasse... machen.

Przekształcanie czasowników i przymiotników w rzeczowniki: das Lesen, das Schöne, der/die Reisende.

The sein-passive describes states resulting from actions: Das Fenster ist geöffnet.

Nierzeczywiste zdania porównawcze z als ob, als wenn albo als + odwrócony szyk czasownika, używające Konjunktiv II.

Pełna odmiana Konjunktiv I dla wszystkich osób, łącznie z formami zastępczymi używanymi wtedy, gdy forma pokrywa się z trybem oznajmującym.

Alternatives to passive: man, sich lassen, sein + zu + infinitive, -bar/-lich adjectives.

Czasowniki modalne wyrażające prawdopodobieństwo lub wnioskowanie: Er muss krank sein („On musi być chory”).

Rozszerzone użycie Präteritum w narracji pisanej, konsekwentnie dla wszystkich typów czasowników.

Formalne połączenia czasownika z rzeczownikiem, takie jak in Betracht ziehen, zur Verfügung stellen i in Anspruch nehmen.

Stałe połączenia rzeczownika z czasownikiem, takie jak einen Beschluss fassen, eine Entscheidung treffen czy Kritik üben.

Złożone spójniki i łączniki: indem, infolgedessen, zumal, sofern, insofern als, anstatt dass.

Końcówki przymiotnika używane wtedy, gdy przed rzeczownikiem nie ma rodzajnika (mocne końcówki wskazujące rodzaj i przypadek).

Nominalized verbs retaining their verbal complements: das Lesen des Buches, beim Warten auf.

Modal and perception verbs use infinitive instead of past participle in perfect: hat ... machen können.

Formalne i literackie konstrukcje: dopełnienia w dopełniaczu, archaiczne formy czasowników i poetycki szyk wyrazów.

Formalny niemiecki język urzędowy i prawny: styl nominalny, strona bierna i złożone rzeczowniki.

Niemiecki akademicki: ostrożne formułowanie tez, konstrukcje bezosobowe, znominalizowane argumenty i styl cytowania.

Subtelne użycie partykuł modalnych: doch, ja, wohl, eben, halt, schon, mal, eigentlich oraz ich połączeń.

Marked word order variations for emphasis, topic, and focus: fronting, extraposition.

Wielopoziomowe zdania wtrącone, łączenie zdań względnych oraz zaawansowana hipotaksa.

Rozpoznawanie i używanie różnych rejestrów: formalnego, nieformalnego, potocznego oraz cech dialektalnych.

Złożone wyrażenia idiomatyczne oraz ich właściwe użycie w odpowiednim kontekście.