ไวยากรณ์ฟินแลนด์

สรรพนามบุคคล (Persoonapronominit) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) สรรพนามประธานได้แก่ minä, sinä, hän, me, te, he ภาษาฟินแลนด์ไม่แยกเพศในสรรพนามบุรุษที่สาม และมักละสรรพนามได้เพราะคำลงท้ายกริยาบอกบุคคลอยู่แล้ว

ความกลมกลืนของสระ (Vokaalisointu) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) คำภาษาฟินแลนด์มักมีสระหลัง (a, o, u) หรือสระหน้า (ä, ö, y) อยู่ในคำเดียวกัน ปัจจัยที่เติมท้ายต้องสอดคล้องกัน เช่น talo+ssa (ในบ้าน), pöytä+ssä (บนโต๊ะ)

กรรตุการกและปาร์ติติฟ (Nominatiivi ja Partitiivi) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) กรรตุการกคือรูปพื้นฐาน ส่วนปาร์ติติฟ (-a/-ä, -ta/-tä) ใช้กับปริมาณบางส่วน ประโยคปฏิเสธ และหลังตัวเลข ความแตกต่างนี้เป็นพื้นฐานสำคัญ

สัมพันธการก (Genetiivi) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) สัมพันธการก (-n) แสดงความเป็นเจ้าของและจำเป็นต้องใช้ก่อนบุพบทหลัง ใช้สำหรับกรรมในประโยคบอกเล่าด้วย

กริยา olla (เป็น/อยู่/คือ) (Olla-verbi) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) กริยา olla (เป็น/อยู่/คือ) มีรูปเช่น olen, olet, on, olemme, olette, ovat รูปปฏิเสธคือ en ole, et ole, ei ole เป็นต้น เป็นกริยาสำคัญสำหรับการบอกการมีอยู่และการอธิบายคุณสมบัติ

โครงสร้างแสดงความเป็นเจ้าของ (Minulla on) (Omistusrakenne) ภาษาฟินแลนด์แสดงความหมาย “มี” ด้วยรูป adessive + on: minulla on (ฉันมี), sinulla on (คุณมี) ตามตัวอักษรคือ “ที่ฉันมี/มีอยู่ที่ฉัน”

กาลปัจจุบัน (Preesens) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) กาลปัจจุบันใช้วิภัตติบุรุษ: -n, -t, V/VV, -mme, -tte, -vat/-vät กริยาประเภท 1-6 มีการเปลี่ยนแปลงรากศัพท์ต่างกัน

ประเภทกริยา (1-3) (Verbityyppit 1-3) ประเภทที่ 1: -a/-ä (puhua), ประเภทที่ 2: -da/-dä (syödä), ประเภทที่ 3: -la/-lä/-na/-nä/-ra/-rä/-sta/-stä (tulla, mennä) ต้องคำนึงถึงการเปลี่ยนรากคำ

การปฏิเสธ (Kielto) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) การปฏิเสธใช้กริยาช่วย ei ที่ผันตามประธานร่วมกับรากกริยา: en puhu, et puhu, ei puhu, emme puhu, ette puhu, eivät puhu.

การสร้างประโยคคำถาม (Kysymykset) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) คำถามแบบใช่/ไม่ใช่เติม -ko/-kö ที่กริยา คำถามสำคัญได้แก่ mikä (อะไร), kuka (ใคร), missä (ที่ไหน), milloin (เมื่อไร), miten (อย่างไร), miksi (ทำไม)

กรณีสถานที่ภายใน (Sisäpaikallissijat) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) กรณีบอกสถานที่ภายใน ได้แก่ รูปอยู่ข้างใน (-ssa/-ssä = ใน), รูปออกจากข้างใน (-sta/-stä = จากข้างใน), และรูปเข้าไปข้างใน (-Vn/-hVn/-seen = เข้าไปใน)

กรณีบอกสถานที่ภายนอก (Ulkopaikallissijat) กรณีบอกสถานที่ภายนอก: adessive (-lla/-llä = บน/ที่), ablative (-lta/-ltä = จาก), allative (-lle = ไปยัง/ขึ้นไปบน)

ตัวเลขและเวลา (Numerot ja Aika) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) จำนวนนับ 0-100 การบอกเวลา (kello on) วันในสัปดาห์ เดือน ตัวเลขตั้งแต่ 2 ขึ้นไปต้องใช้รูปแบ่งส่วน (partitiivi) ของคำนามที่นับ

ปัจจัยแสดงความเป็นเจ้าของ (Possessiivisuffiksit) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) ปัจจัยแสดงความเป็นเจ้าของ ได้แก่ -ni (ของฉัน), -si (ของคุณ), -nsa/-nsä (ของเขา/ของเธอ/ของพวกเขา), -mme (ของพวกเรา), -nne (ของพวกคุณ) มักใช้ร่วมกับ oma (ของตนเอง)

การสอดคล้องของคำคุณศัพท์ (Adjektiivit) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) คำคุณศัพท์ต้องสอดคล้องกับคำนามทั้งด้านจำนวนและกรณี เช่น iso talo (บ้านหลังใหญ่), isossa talossa (ในบ้านหลังใหญ่) คำคุณศัพท์ที่ทำหน้าที่เป็นภาคแสดงไม่ผันตามกรณี

สำนวนพื้นฐานและคำทักทาย (Perusilmaukset ja Tervehdykset) สำนวนจำเป็น: hei (สวัสดี), moi (สวัสดีแบบไม่เป็นทางการ), kiitos (ขอบคุณ), anteeksi (ขอโทษ/ขออภัย), hyvää päivää (สวัสดีตอนกลางวัน)

คำสันธานพื้นฐาน (Peruskonjunktiot) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) คำสันธานที่พบบ่อย ได้แก่ ja (และ), mutta (แต่), tai (หรือ), koska (เพราะ), kun (เมื่อ), jos (ถ้า), että (ว่า)

คำสรรพนามชี้เฉพาะ (Demonstratiivipronominit) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) คำสรรพนามชี้เฉพาะ: tämä (นี้), tuo (นั่น), se (มัน/นั่น), nämä (พวกนี้), nuo (พวกนั้น), ne (พวกมัน/นั้น) ผันในทุกกรณี

กริยาวิเศษณ์บอกสถานที่ (Paikan Adverbit) กริยาวิเศษณ์บอกสถานที่: täällä (ที่นี่), siellä (ที่นั่น), ylhäällä (ด้านบน), alhaalla (ด้านล่าง), sisällä (ข้างใน), ulkona (ข้างนอก), lähellä (ใกล้)

กริยาวิเศษณ์บอกเวลาและความถี่ (Ajan ja Taajuuden Adverbit) กริยาวิเศษณ์บอกเวลา: nyt (ตอนนี้), tänään (วันนี้), eilen (เมื่อวาน), huomenna (พรุ่งนี้), aina (เสมอ), usein (บ่อย), joskus (บางครั้ง)

คำบุพบทตามหลัง (Postpositiot) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) ภาษาฟินแลนด์ใช้คำตามหลังเป็นหลัก โดยวางหลังคำนาม เช่น talon edessä (หน้าบ้าน), pöydän alla (ใต้โต๊ะ) โดยมักกำหนดให้คำนามอยู่ในสัมพันธการก

การบอกปริมาณ (Määräilmaukset) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) คำบอกปริมาณ เช่น paljon (มาก), vähän (เล็กน้อย), tarpeeksi (พอ), monta (หลาย) มักตามด้วยรูปปาร์ติติฟ ภาษาฟินแลนด์ไม่มีคำนำหน้านามแบบ a/the

ลำดับคำพื้นฐาน (Sanajärjestys) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) ลำดับคำพื้นฐานของภาษาฟินแลนด์คือ ประธาน-กริยา-กรรม (SVO) แต่ยืดหยุ่นได้เพราะมีเครื่องหมายรูปกรณี คำถามและส่วนที่ต้องการเน้นมักย้ายไปไว้ต้นประโยค และในประโยคบอกเล่ากริยามักอยู่ตำแหน่งที่สอง

สำนวนกริยาช่วย (pitää, täytyy, voida) (Modaali-ilmaukset) กริยาช่วยภาษาฟินแลนด์: pitää/täytyy (ต้อง), voida (สามารถ), saada (อาจ/ได้รับอนุญาต), haluta (ต้องการ) รูปไม่ระบุบุคคล: minun pitää (ฉันต้อง; ตามตัวอักษรคือ “ของฉันต้อง”)

อเบสซีฟและกรณีย่อยอื่น ๆ (Abessiivi ja muut sijat) อเบสซีฟ (-tta/-ttä = ไม่มี/ปราศจาก): rahatta (ไม่มีเงิน) โคมิทาทีฟ (-ne = พร้อมกับ): lapsineen (พร้อมลูก ๆ ของพวกเขา) อินสตรักทีฟ (-n พหูพจน์): jalan (ด้วยเท้า/เดินเท้า)

กริยาการเคลื่อนที่ (Liikeverbit) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) คำกริยาหลักที่แสดงการเคลื่อนที่ ได้แก่ mennä (ไป), tulla (มา), lähteä (ออกไป), saapua (มาถึง), kävellä (เดิน), ajaa (ขับรถ) หลายคำใช้ร่วมกับกรณีบอกทิศทาง

การแสดงความชอบ (pitää, tykätä) (Pitäminen ja Tykkääminen) pitää + elative (รูปทางการ: ฉันชอบ), tykätä + elative (รูปไม่เป็นทางการ: ฉันชอบ) ผู้รู้สึกชอบอาจอยู่ในรูป adessive: minä pidän → minusta on mukava

พหูพจน์กรรตุการก (Nominatiivin Monikko) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) พหูพจน์กรรตุการกเติม -t เช่น auto→autot, kirja→kirjat ประธานต้องสอดคล้องกับกริยาในเรื่องจำนวน และคุณศัพท์ภาคแสดงมักอยู่ในรูปปาร์ติติฟพหูพจน์

โครงสร้างไร้ประธาน (Nollapersoonarakenne) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) โครงสร้างไร้ประธานใช้กริยาบุรุษที่ 3 เอกพจน์โดยไม่มีประธาน เช่น täytyy (ต้อง), saa (อนุญาต/อาจ), kannattaa (ควร/คุ้มค่า) เป็นรูปที่พบได้บ่อยในภาษาฟินแลนด์

Ordinal Numbers (Järjestysluvut) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับเริ่มต้น (A1) เลขลำดับ: ensimmäinen (ที่ 1), toinen (ที่ 2), kolmas (ที่ 3), neljäs (ที่ 4)... ผันรูปในทุกการก ใช้สำหรับวันที่และการจัดอันดับ

กาลอดีตธรรมดา (Imperfekti) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับเบื้องต้น (A2) กาลอดีตใช้ตัวบ่งชี้ -i-: puhuin, puhuit, puhui มีการเปลี่ยนแปลงรากศัพท์ รูปปฏิเสธ: en puhunut (ใช้กริยารูปอดีตกาล)

กาลอดีตสมบูรณ์ (Perfekti) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับเบื้องต้น (A2) สร้างด้วย olla + กริยารูปอดีตกาล (-nut/-nyt, -neet) ใช้สำหรับอดีตที่เกี่ยวข้องกับปัจจุบัน: olen puhunut (ฉันได้พูดแล้ว)

ประเภทกริยา (4-6) (Verbityyppit 4-6) ประเภทที่ 4: -ata/-ätä (haluta), ประเภทที่ 5: -ita/-itä (tarvita), ประเภทที่ 6: -eta/-etä (vanheta) มีการเปลี่ยนรากคำที่ซับซ้อนมากขึ้น

การสลับระดับพยัญชนะ (Astevaihtelu) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับเบื้องต้น (A2) การสลับระดับพยัญชนะคือการเปลี่ยนพยัญชนะในแกนคำ เช่น pp→p, tt→t, kk→k, p→v, t→d, k→∅ โดยรูปเข้มมักอยู่ในพยางค์เปิด และรูปอ่อนอยู่ในพยางค์ปิด

กฎรูปกรณีของกรรม (Objektisäännöt) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับเบื้องต้น (A2) กรรมอาจอยู่ในกรรตุการกในประโยคคำสั่ง เจนิติฟเมื่อการกระทำบอกเล่าเสร็จสมบูรณ์ และปาร์ติติฟเมื่อการกระทำดำเนินอยู่ เป็นปฏิเสธ หรือเป็นบางส่วน ความแตกต่างนี้สำคัญมาก

กรณีเอสซีฟและทรานสลาทีฟ (Essiivi ja Translatiivi) กรณีเอสซีฟ (-na/-nä) แปลว่า “ในฐานะ/ขณะเป็น”: opettajana (ในฐานะครู) กรณีทรานสลาทีฟ (-ksi) แสดงการกลายเป็นหรือเปลี่ยนไปเป็น: opettajaksi (กลายเป็นครู)

การเปรียบเทียบคำคุณศัพท์ (Vertailu) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับเบื้องต้น (A2) รูปเปรียบกว่ามักเติม -mpi เช่น isompi = ใหญ่กว่า รูปที่สุดเติม -in เช่น isoin = ใหญ่ที่สุด การเปรียบว่า “กว่า” ใช้ kuin หรือปริมาณการก และมีรูปไม่ปกติบางคำ

คำสรรพนามสะท้อน (Refleksiivipronominit) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับเบื้องต้น (A2) คำสรรพนามสะท้อน itse (ตัวเอง) ผัน: itseni (ตัวเอง), itsesi (ตัวคุณเอง) ใช้สำหรับการเน้นย้ำและการกระทำสะท้อนกลับ ไม่มีกริยาสะท้อนทางไวยากรณ์

เรกชันของกริยา (การกำกับรูปกรณี) (Rektio) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับเบื้องต้น (A2) กริยาบางตัวกำหนดให้กรรมหรือส่วนเติมเต็มอยู่ในรูปกรณีเฉพาะ เช่น pitää + เอลาทีฟ หมายถึง “ชอบ” และ odottaa + ปาร์ติติฟ หมายถึง “รอ” จึงควรจำเป็นรายกริยา

การสร้างพหูพจน์ (Monikko) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับเบื้องต้น (A2) รูปพหูพจน์ในกรรตุการกเติม -t เช่น talot ส่วนกรณีอื่นใช้ฐานพหูพจน์ที่มี -i- เช่น taloissa (ในบ้านหลายหลัง) รูปพหูพจน์แบบปริมาณการกเติม -ja/-jä หรือ -a/-ä เช่น taloja

การขอร้องและสำนวนสุภาพ (Pyynnöt ja Kohteliaat Ilmaisut) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับเบื้องต้น (A2) การขอร้องอย่างสุภาพ: มาลาเงื่อนไข (voisitko), olisi hyvä (คงจะดีถ้า), saisiko (ขอได้ไหม) ความสุภาพในภาษาฟินแลนด์แสดงผ่านโครงสร้างมากกว่าคำพูด

การแสดงความเห็นและความรู้สึก (Mielipiteiden ja Tunteiden Ilmaisu) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับเบื้องต้น (A2) โครงสร้างแสดงความคิดเห็น เช่น minusta (ในความเห็นของฉัน), mielestäni (ฉันคิดว่า) ส่วนความรู้สึกใช้โครงสร้างอย่าง olla iloinen (ดีใจ) หรือ tuntua (รู้สึกว่า)

มาลาเงื่อนไข (Konditionaali) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) มาลาเงื่อนไขใช้ปัจจัย -isi-: puhuisin, puhuisit, puhuisi ใช้สำหรับสถานการณ์สมมติและการขอร้องอย่างสุภาพ

มาลาคำสั่ง (Imperatiivi) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) คำสั่ง: บุรุษที่ 2 เอกพจน์ = รากศัพท์ (puhu!), บุรุษที่ 2 พหูพจน์ = -kaa/-kää (puhukaa!), บุรุษที่ 3 = -koon/-köön (puhukoon!) รูปปฏิเสธ: älä + รากศัพท์

รูปอินฟินิทีฟ (Infinitiivit) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) อินฟินิทีฟที่ 1 เป็นรูปพื้นฐาน เช่น puhua; อินฟินิทีฟที่ 2 ใช้ในความหมาย “ขณะ...” เช่น puhuessa; อินฟินิทีฟที่ 3 ทำหน้าที่คล้ายนามจากกริยา เช่น puhumassa/puhumaan/puhumasta

อดีตกาลสมบูรณ์ (Pluskvamperfekti) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) สร้างด้วย olin + กริยารูปอดีตกาล ใช้สำหรับเหตุการณ์ที่สำเร็จสิ้นก่อนเหตุการณ์อดีตอื่น: olin puhunut (ฉันได้พูดแล้ว)

กริยารูปก่อ (Passiivi) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) กริยาอกรรมกริยาไม่ระบุผู้กระทำ (-taan/-tään): puhutaan (มีการพูด/เราพูด) ใช้บ่อยมากในภาษาฟินแลนด์ ใช้สำหรับการกล่าวทั่วไปและแทนความหมาย "เรา"

อนุประโยคสัมพัทธ์ (Relatiivilauseet) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) สรรพนามสัมพัทธ์ joka (ผู้ที่/สิ่งที่) ผันตามรูปกรณี เช่น mies, joka asuu (ผู้ชายที่อาศัยอยู่), mies, jonka tunnen (ผู้ชายที่ฉันรู้จัก)

มาลาเงื่อนไขอดีต (Konditionaalin Perfekti) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) มาลาเงื่อนไขอดีต: olisin + กริยารูปอดีตกาล (ฉันคงจะได้พูด) ใช้ในสถานการณ์อดีตที่ไม่เป็นความจริงและการแสดงความเสียใจ

ประโยคเงื่อนไข (Ehtolauseet) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) เงื่อนไขจริง: jos + ปัจจุบัน, ปัจจุบัน/อนาคต เงื่อนไขสมมติ: jos + มาลาเงื่อนไข, มาลาเงื่อนไข เงื่อนไขอดีตที่ไม่จริง: jos + มาลาเงื่อนไขอดีต, มาลาเงื่อนไขอดีต

คำวิเศษณ์บอกลักษณะอาการ (Tavan Adverbit) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) คำกริยาวิเศษณ์บอกลักษณะมักสร้างด้วย -sti เช่น nopeasti (อย่างรวดเร็ว), hitaasti (อย่างช้า ๆ) นอกจากนี้ยังมี hyvin (ดี), huonosti (ไม่ดี), kovasti (อย่างหนัก)

รูปอินฟินิทีฟ ที่สี่และที่ห้า (Neljäs ja Viides Infinitiivi) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) infinitive ที่สี่ใช้ -minen เช่น puhuminen (การพูด/คำนามจากกริยา) ส่วน infinitive ที่ห้าใช้ -maisilla- เช่น olla puhumaisillaan (กำลังจะพูด)

อนุประโยคเวลา (Temporaalilauseet) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) อนุประโยคเวลา: kun (เมื่อ), ennen kuin (ก่อนที่), sen jälkeen kun (หลังจากที่), kunnes (จนกว่า), samalla kun (ขณะที่) การใช้กาลแตกต่างกัน

รูปกรรมวาจาในกาลอดีต (Passiivin Menneet Ajat) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) รูปกรรมวาจกอดีตไม่สมบูรณ์ใช้ -ttiin/-tiin เช่น puhuttiin (มีการพูด/พวกเราพูด) รูปกรรมวาจกสมบูรณ์คือ on puhuttu และรูปเงื่อนไขกรรมวาจกคือ puhuttaisiin

อนุประโยคยอมรับและแย้ง (Myönnyttävät Lauseet) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) การยอมรับใช้ vaikka (แม้ว่า), huolimatta (แม้จะมี/ทั้งที่), siitä huolimatta (อย่างไรก็ตาม) ส่วนการเปรียบต่างใช้ kun taas (ในขณะที่)

Purpose and Result Clauses (Tarkoitus- ja Tuloslauseet) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับกลาง (B1) จุดประสงค์: jotta/että (เพื่อที่จะ) + เงื่อนไข ผลลัพธ์: niin...että (จนกระทั่ง) รวมถึงโครงสร้าง infinitive เพื่อแสดงจุดประสงค์

กริยารูปคุณศัพท์ (Partisiipit) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับกลางสูง (B2) กริยารูปคุณศัพท์ฝ่ายกระทำมีรูปปัจจุบัน (-va/-vä เช่น puhuva) และอดีต (-nut/-nyt เช่น puhunut) ส่วนฝ่ายถูกกระทำมีรูปปัจจุบัน (-tava/-tävä) และอดีต (-ttu/-tty)

คำพูดทางอ้อม (Referatiivi) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับกลางสูง (B2) การรายงานคำพูดโดยใช้อนุประโยค että หรือโครงสร้างกริยานาม มีการเลื่อนกาลและการเปลี่ยนสรรพนาม

โครงสร้างแทนประโยค (Lauseenvastikkeet) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับกลางสูง (B2) โครงสร้างที่ใช้รูปกริยาขยายและรูปกริยาไม่ผันแทนอนุประโยค: แสดงเวลา, อ้างอิง, แสดงจุดประสงค์ รูปแบบภาษาเขียนที่เป็นทางการ

มาลาคาดคะเน (Potentiaali) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับกลางสูง (B2) มาลาคาดคะเนใช้เครื่องหมาย -ne- เช่น puhunen (ฉันอาจพูด) แสดงความเป็นไปได้หรือการคาดเดา และใช้ในภาษาเขียนหรือภาษาทางการ

การใช้รูปกรณีขั้นสูง (Sijojen Edistynyt Käyttö) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับกลางสูง (B2) การใช้รูปกรณีอย่างละเอียดอ่อน เช่น ปาร์ติติฟสำหรับการกระทำที่ไม่เกิดผลสมบูรณ์ เอสซิฟสำหรับสภาพชั่วคราว ทรานสลาทีฟสำหรับการเปลี่ยนสภาพ และอะบลาทีฟสำหรับแหล่งที่มาของข้อมูล

กริยาวิเศษณ์บอกผู้กระทำ (Agenttipartisiippi) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับกลางสูง (B2) กริยาวิเศษณ์รูปผู้กระทำที่มี -ma/-mä ใช้บอกผู้กระทำ เช่น äidin tekemä kakku (เค้กที่แม่ทำ) ต้องใช้ร่วมกับประธานในสัมพันธการกเสมอ

อนุประโยคเหตุและผล (Syy- ja Seurauslauseet) เหตุ: koska/sillä (เพราะ), sen takia/vuoksi (เพราะ/เนื่องจาก) ผลลัพธ์: joten/niin että (ดังนั้น/จนกระทั่ง), siksi (ดังนั้น)

โครงสร้างแสดงความจำเป็น (Nesessiivirakenne) โครงสร้างแสดงความจำเป็นใช้ประธานในรูปสัมพันธการก: minun on pakko (ฉันจำเป็นต้อง/ถูกบังคับให้), minun on määrä (ฉันถูกกำหนดให้), minun olisi pitänyt (ฉันควรจะได้ทำ)

ประโยคบอกการมีอยู่ (Eksistentiaalilauseet) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับกลางสูง (B2) ประโยคบอกการมีอยู่: สถานที่ + on/ei ole + ประธาน (กรณีพาร์ทิทีฟสำหรับสิ่งไม่จำเพาะ) เช่น Pöydällä on kirja กริยาสอดคล้องกับประธานหรือคงอยู่ที่บุรุษที่สาม

การใช้รูปกรณีเชิงนามธรรม (Abstrakti Sijojen Käyttö) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ภาษาฟินแลนด์ระดับกลางสูง (B2) กล่าวถึงการใช้รูปกรณีในความหมายเชิงอุปมา เช่น translative เพื่อบอกผลลัพธ์ (tulla sairaaksi = กลายเป็นป่วย), essive เพื่อบอกบทบาท (opettajana = ในฐานะครู) และ elative เพื่อบอกหัวข้อ (puhua asiasta = พูดเกี่ยวกับเรื่องนั้น)

กริยาก่อให้เกิด (Kausatiiviverbit) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับสูง (C1) การสร้างกริยาก่อให้เกิดด้วยปัจจัย -tta-/-ttä-: lukea→luettaa (ให้ใครอ่าน), tehdä→teettää (ให้ทำ) มีการเปลี่ยนแปลงรากศัพท์ที่ซับซ้อน

กริยาแสดงการกระทำซ้ำ (Frekventatiiviverbit) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับสูง (C1) การสร้างกริยาแสดงการกระทำซ้ำใช้ -ele- เช่น lukea→lukeskella (อ่านเล่น ๆ), kävellä→käyskennellä (เดินเล่นไปมา) ใช้สื่อการกระทำซ้ำ ๆ หรือไม่จริงจัง

ภาษาฟินแลนด์เขียนทางการ (Kirjakieli) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับสูง (C1) ลักษณะของภาษาฟินแลนด์แบบวรรณกรรม ได้แก่ การผันกริยาเต็มรูป การใช้ปัจจัยแสดงความเป็นเจ้าของอย่างสม่ำเสมอ คำศัพท์ทางการ และการหลีกเลี่ยงลักษณะของภาษาพูด (puhekieli)

การสร้างคำด้วยปัจจัย (Sananjohtaminen) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับสูง (C1) การสร้างคำในภาษาฟินแลนด์ใช้ปัจจัยสร้างคำใหม่จากรากคำ เช่น -ja/-jä (ผู้กระทำ), -us/-ys (สภาพ), -ton/-tön (ไม่มี), -llinen (มีคุณลักษณะของ)

คำประสม (Yhdyssanat) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับสูง (C1) ภาษาฟินแลนด์ใช้คำประสมอย่างกว้างขวาง เช่น linja-auto (รถประจำทาง = เส้น+รถ), lentokone (เครื่องบิน = บิน+เครื่องจักร) คำหลักอยู่ท้าย ไม่มีช่องว่างระหว่างคำ

ความสอดคล้องของกาล (Tempusten Yhteensovitus) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับสูง (C1) ความสอดคล้องของกาลในประโยคซับซ้อน กาลของประโยคหลักส่งผลต่อกาลของอนุประโยค และโครงสร้างกริยารูปคุณศัพท์ในภาษาฟินแลนด์ช่วยแสดงความสัมพันธ์ของเวลา

คำเชื่อมและเครื่องหมายวาทกรรมขั้นสูง (Konnektiivit ja Diskurssimerkit) คำเชื่อมทางการ: toisaalta...toisaalta (ในด้านหนึ่ง...อีกด้านหนึ่ง), sitä vastoin (ในทางตรงกันข้าม), nimittäin (กล่าวคือ), toisin sanoen (กล่าวอีกอย่างหนึ่ง)

กริยาโมเมนเทนและคิวเรทีฟ (Momentaani- ja Kuratiiviverbit) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับสูง (C1) กริยาโมเมนเทนที่มีปัจจัย -ahta- แสดงการกระทำสั้น ๆ ครั้งเดียว เช่น huudahtaa = ร้องอุทาน ส่วนกริยาเคอเรทีฟบอกว่าทำให้บางสิ่งสำเร็จ เป็นส่วนหนึ่งของระบบการสร้างคำที่หลากหลายในภาษาฟินแลนด์

ภาษาฟินแลนด์พูด (Puhekieli) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับเชี่ยวชาญ (C2) ลักษณะของภาษาฟินแลนด์พูด ได้แก่ mä/sä แทน minä/sinä, ne แทน he, รูปคำถาม -ks/-kö, การละปัจจัยแสดงความเป็นเจ้าของ และรูปย่อ

สุภาษิตและสำนวน (Sananlaskut ja Sanonnat) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับเชี่ยวชาญ (C2) สุภาษิตและสำนวนภาษาฟินแลนด์ เช่น kaksi kärpästä yhdellä iskulla, pitää pää kylmänä, vetää pitkä tikku และสำนวนอื่น ๆ ใช้เพื่อสื่อความหมายเชิงเปรียบเทียบและทำให้ภาษาธรรมชาติมากขึ้น

ภาษาถิ่นฟินแลนด์และความแตกต่างตามภูมิภาค (Murteet ja Alueelliset Erot) ความแตกต่างตามภูมิภาค: ภาษาถิ่นตะวันตกเทียบกับตะวันออก ลักษณะของภาษาถิ่นซาโว Tavastian และ Ostrobothnian รวมถึงความแตกต่างด้านการออกเสียง คำศัพท์ และไวยากรณ์

ภาษาราชการและภาษากฎหมาย (Virkakieli) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับเชี่ยวชาญ (C2) ภาษาฟินแลนด์เชิงราชการใช้โครงสร้างนามวลีมาก รูปถูกกระทำเด่น ประโยคซับซ้อน และคำศัพท์ทางการที่พบในเอกสารราชการและเอกสารกฎหมาย

ภาษาไม่เป็นทางการและแสลง (Arkityyli ja Slangi) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับเชี่ยวชาญ (C2) แสลงฟินแลนด์ (โดยเฉพาะแสลงเฮลซิงกิ) ภาษาเยาวชน ภาษาอินเทอร์เน็ต คำยืมจากภาษาสวีเดนและอังกฤษ รูปแบบย่อ อนุภาคแสดงอารมณ์

วากยสัมพันธ์แบบเน้นและโครงสร้างวาทศิลป์ (Korostettu Syntaksi ja Retoriset Rakenteet) เป็นหัวข้อไวยากรณ์ในภาษาฟินแลนด์ที่จัดอยู่ในระดับเชี่ยวชาญ (C2) หัวข้อนี้ครอบคลุมการเรียงคำแบบไม่ปกติเพื่อเน้นความหมาย ประโยคแยกเน้น ประโยคแสดงการมีอยู่ การยกหัวข้อขึ้นหน้า และโครงสร้างเชิงวรรณศิลป์